Dün ve bügün KÜRDISTANLI ve Türkiyeli bir çocuktum !
Dün ve bügün KÜRDISTANLI bir çocuktum,
tabiatla iç içe,
bogulmus sevince.
Arilarla, kelebeklerle, kuslarla yan yana
yasardim daglarda, mutlu ve özgürce.
Bir gün;
o güne kadar görmedigim,
tanimadigim
adina
“beyaz ölüm“
denilen;
yüzü beyaz,
gözü kalles,
özü kara -
birtakim adamlar kestiler önümü !
kendi yurdumda beni
mahkum ederek ÖLÜMLERE...
Barisi beklerken uzaklardan,
bugün evim barkim
rüyalarim, umutlarim,
her seyim yok edilir en yakindan.!