Bizim gibi toplumda biz kendi sorunlarımızı birey olarak sahip çıkma ve çözme yerine hep başkalarına havale ederiz... Bir dönemler ağalara, şimdi "seroklara" havale ediyoruz.. Bu bir bekleme süreci..... Bunada sabır....demişiz.. Ayrıca oturmak için "sabrın sonu selamettir" yaklaşımı içine gireriz..
Bireyin kendisi karar mekanizması durumuna gelirse, planlı bir yaşamı ve realize edeceği amacı için bir takvimi, A, B, C .....Z planları varsa iş ciddileşir.. Ama iş sürece bırakılırsa kısır döngüye döner, toplanan su kokar.
Kürdler çok bekledi, boşa çok zaman harcadı....
Diyako
Re: Rojbaş BB û Qijikên wî