Yoldaslari anmak devrimci bir görevdir

Haci Artos12 Eylül 1980`de daha önce varolan devrimci yükselis, Fasist Cuntadan sonra, yerini kitlelerde bir moral bozuklugu ve mücadelenin düsmesine birakti. Bu ortamda ancak cesaretli ve yigit insanlar mücadele yürütebilirlerdi. Iste bunlardan biriside Yusuf yoldasti. Aralik 1980`de siyasi bir görev amaciyla Malatya`ya gitigimde, Yusuflan orada tanistim. Kaldigimiz evde baska bir arkadaslan geç saatlere kadar tartistik, sohbet ettik. 19- 20 yaslarinda olan bizler, o dönemde ates çemberinde mücadelemizi düsman TC`ye karsi elimizden geldigince sürdürüyorduk.  1980 Ocaginda Malatya`ya 2. gidisimde, Yusuf ve Bawer yoldasla yine ayni evde geceledik. Muzzafer Oruçoglu`nun  „kizil direnis“ kitabini okuyuk üzerinde konustuk, tartistik.  15. Ocak 1980`de bir arkadasin çözülmesi üzerine Polis eve baskin düzenledi. Yusuf disardaki Tuvalete oldugu için yakalanmadi.  Yillar sonra 1994`te Isviçre`ye iltica için basvurdugumda yeniden Yusuf`lan karsilastim. Mütevaziligi, dürüstlügü ve emege sayginligi ile bulundugu yerde kitlelerin sevgi va saygisini kazanmisti. Daha sonra ailece dotlugumuz devam etti. Kansere yakalanip 25. Aralik 1997`de aramizda ayrildi. Ama onu her Aralik ayinda ,1980`de Malatya`da tanidigim dönemi ve yine Aralik`ta aramizdan ayrildiginda hatirliyorum.  Yusuf Yoldasin anisi mücadelemizde yasamaya devam edcektir.  25.12.05