Yeni bir döneme doĝru....

 11 Eylül günü Amerika’ya yönelik yapılan terör eyleminden sonra Amerika Ortadoĝu’daki radikal ve diktatörlük rejimlerine karşı yeni bir siyaset içine soktu..Bu yönelim neticesinden Afganistan Talaban rejimi ve Irak’taki Saddam rejimi askeri hareketle yıkıldı... Iktidarlardaki kanlı rejimlerin yıkılması Amerika açısından çok kolay oldu... Her iki ülkede ve özellikle Irak’ta daha önce muĝlakta olsa düşünülen ama bir program çerçevesine oturtulmayan hükümet biçimleri oluşmadı. Amerika, Ortadoĝuda demokratik dönüşümler gerçekleştirerek deĝişmeler gitmek istiyordu... BOP, bu anlayışın en derli toplu senteziydi...Ama, Irak’taki gelişmeler bölge devletlerinin de kışkırması neticesinde Arap saçına döndü, Amerikan askerlerinin saflarında ölü sayısı çoĝaldıkça iç tepkilerde Bush yönetimi üzerine yoĝunlaşmaya başladı...Amerika, Saddam kanlı rejimini yıktıĝı zaman Irak’ta suni bir şekilde zora dayalı bir arada tutulan Kürd, Sünni ve Şii Araplar doĝal ayrışma sürecine girdiler... Amerika bu doĝal süreci kabul edip bir siyaset yürüteceĝine, bu uyuşmayan ve hatta aralarına büyük ve tarihsel kan davaları olan yapıları bir arada tutmaya çalıştı.Esas sorunda burada başladı ve büyük kayıplar verildi...Irak’ın birlikte tutmanın biricik yolu diktatörlüktür.. Bu ülkeyi ancak dikta bir rejimi kurarak birlikte tutma imkânı vardı. Ama, Amerika bu imkanı Saddam’ın yıkılmasından hemen sonra kaçırdı.. Aynı zindan içine konulan düşmanlar, ayrılma imkanları olmadıĝından dolayi hakimiyet kurmak için zora baş vuruyorlar... Tüm yapılan katliamlar bu politikanın neticesinde gündeme geldi.Demokrasi ortamında federal yapılar olarak birlikte kalma şansı vardı, ama Irak ve Irak halkı demokrasi geleneklerine yabancıdır.. Demokrasi bir günde kurulamayacaĝına bugün bu zeminde yoktur.Bush yönetimi Irak’taki de facto durumu kabul edip, ileri adımlar atması gerekirken, parçaladıĝı Irakı zorla birlikte tutmaya çalıştı.Sonuç, Bush yönetimi Kongre seçimlerini kaybetti... Bush yönetimi eskisi gibi daha rahat etmeyecek ve demokratlarla bir konsensus bulmak zorundadır..Görünen odur ki son dönemlerde Baba Bush’a yakın olan kesimler daha çok konuşmaya başladılar... Baker, Gates vs..Eskide Bush ve çevresi Iran ve Suriye devletleriyle her türlü ilişkiyi ellerinin tersiyle bir kenara bırakarak, bu ülkelerin yönetimelerini deĝiştirmek amacıyla askeri seçenekleri seslendiriyorlardı..Ama, şimdi James Baker Suriye ve Iran devlet yetkilileriyle Irak’ın durumunu görüşüyor. Irak’taki terörü ortadan kaldırmak için bu devletlerin yardımına ve işbirliĝine ihtiyaç duyuluyor..Siyaset, çıkarlar tarafından koşullandırıldıĝına göre Suriye ve Iran’da kendi istemlerini gündeme getirirler... Bir ortak anlayış oluşursa dahi tüm taraflar tavizler verip ortak bir uzlaşıya uluşabilirler..Bölge devletlerinin ve özellikler Kürdistanı sömürgeleştiren ülkelerin Irak’a ilişkin söz sahibi olmaları yada en azından sürece katılmaları Kürd halkının ve kazanımlarının lehine olmaycaktır...Iran, Türkiye ve Suriye devletleri Irak’a ilişkin yapacakları en basit yardımı dahi Kürdlerin kazanımlarını sınırlamak ve baltalama koşullarına baĝlayacaklar.Kısacası Kürdler bu yeni süreci iyi okumalı ve gereken politikalarını oluşturmaları gerekir.Amerika seçim sonrası kendini yeniden toparlamak için biraz daha fazla uzlaşıcı ve statükocu bir ortama girebilir..Güney Kürdleri bazı delegasyonlar oluşturmuşlardı.. Bu delegasyonların dünya turunu yapmalarının tam zamanıdır..