Sevgili Bavê Rabûn(5)

  Senin  büyük  maceralar yaşıyarak   geri  döndüğünü  duydum ve  dönüşüne   Rabûn ve Lerzan kadar olmasa da  çok sevindim...  Umut ederim ki    sağlığına  ilişkin   sorunlarda   yeni ve  olumlu  gelişmeler  olmuştur....  Hepimizin  umudu bu yöndedir.. Özgür Kürdistan   hakkında  var  olan gözlemlerimi   kısada  olsa  aktarmaya devam edeceğim..  Ama ben  bu alana   geldikten  sonra    aktüel  duruma ilişkin  gözetleme ve  irdeleme  kabiliyetimi   kayıp ettim    desem   yanlış  olmaz..Çünkü bu  son yıllarda   hayatın  tüm  alanlarında  ciddi gelişmeler  olmuş..  Ben Kürdistan’a  geldikten  sonra  Kürdistan  tarihine ve  edebyatına  ilişkin  basılan  binlerce   yayınlanan   kitap içinde  kendimi  kayıp ettim...   Ben  kendimi   bir  ilk çağlara ve   bazende    ortaçağa   bırakmaya  başladım..Bundan  dolayı  Federal  Irak  hükümeti  hakkında     aylardan  beri tekrarlanan  iyi niyet mesajlarından  uzak  kaldım...  Ben  yurt dışındayken   Bağdat’ta  yaşanan gelişmeleri çok  daha  yakından  takip ederken   Kürdistan’a  geldikten  sonra  ilgilenmez  oldum..   Ben  Bağdat’ta yakınlaşırken    o benden  daha  uzaklaştı.. Zaten   Newroz  günü  burada   olsaydın     Bağdat ve Kürdistan arasındaki  farkı   daha  doğrusu   cennet ve cehenem   arasındaki  farkı kendi gözlerinle görürdün..   Newroz   günü   bir çok  arap  bölgesinde  bombalı ve silahlı  saldırılar olurken,  Kürdistan bir bütün olarak bir eğlence  alanına   dönüşnüştü..  Biz   Newroz  sabahı   Suleymaniye’den   Hewlêr’e   giderken   gördüklerimize   ve yaşadıklarımıza   inanamıyorduk..   Çünkü   tüm  Suleymaniye halkı   son  model arabalarıyla  eğlenmek için   Pire Megruna,  Qeredaxa, Qelaçolan’a   ve  Dukan’a  varmak  için  yollara  düşmüşlerdi..  Biz   Suleymaniye’den    Dukan’a  vardığımız   zaman   gördüğümüz   tablo  karşısında    hayetler içinde kaldık..      Dukan  barajı ve  gölü  kenarına   onbinlerce   insan  ve araba  yığılmıştı..    Herkes  bir yerleri kapmış    grillerini  ve içkilerini hazırlıyordu...  Kürd kadınlarının   ulusal  giysileride    o güzelim  o Kürdistan  baharına    korkunç derece de   bir çöşku ve  renk vermişti...   Kısacası   Kürdistan bir  renk cümbüşüne  bürünmüş ve   bir piknik   alanı  haline gelmişti...  Biz   Koysancax’a    ve  Hewlêr’e   vardığımız   zaman  aynı durumla  karşılaştık.. Sevgili Bavê Rabûn, Newroz  günü  tüm   Kürdistan şehirleri   çöl   ve viran  olmuştu..  Abartılı olmasın  ama,  tüm Kürdler  şehirlerini  terk edip dağlara, nehirlere,  göllere  ve  kısacası  Seyrangehlere   akın etmişti..   Sanki  Kürdler   bir asır boyunca     sömürgeci Irak rejimlerinin  yaptıkları vahşetin  intikamını   eğlenerek  almaya  çalışyordu..Newroz   günü   Kürdistan   yolları tek istikamate doğru  işlemeye  başladı..    Newroz  sabahı   şehirlere  girmeye  ve akşamda  şehirlere  girmek  istiyenlerin  durumu   tersten  otobana  girmiş  insanın   durumunu andırıyordu...  Bizde  aynı durumu  Hewlêr’de  yaşadık...     Ama   Bağdat’ta    yaşanan olaylar   hiç bir Kürd’ün  umrunda  değildi..    Tabii ki   siyasilerimızın    adet yerini bulsun  diye yaptıkları diplomatik  açıklamaları bir kenara bırakırsak... Sevgili Bavê Rabûn, Biliyorsun   ben daha önce  yıllarca   bu alanda  yaşadım..   İyi   anılarım ve  kötü   anılarım  oldu..  Ben  Kürd kazanımlarının   temel kurumları oluştururken  de ykılırken de bu alandaydı..  O dönemler çok zordu..   Kurdkuji  savaşını  desteklemenin   “yurtsever”lik olduğu ve eleştirmenin “hain”lik  olduğu  bir  dönemdi.. Ama şimdi   durum  tümden  değişmiştir..   Kürdistan  tümden   inşaa  ediliyor,  her tarafta  yeni binalar  ve apartmanlar  dikiliyor..  Halkın   ekonomik  durumu geçmişe  göre   alabildiğine  iyileşmiş  durumdadır..  Bugün  özgür Kürdistan’da   4  milyon cıvarında  insan  yaşıyor ve bunlardan  bir milyon  insan  maaşlı çalışıyor...  Bu realite  pek  mantıklı olmasa da   her aileye   paranın  girdiği anlamına  geliyor..   Güney Kürdistan   yeniden yapılırken  yoğun bir şekilde  dışardan işçiler  gelmiş..  Özellikle   Kürdistan’ın  diğer  parçalarından... Sevgili  Bavê Rabûn, Eskide  benim  burada  olduğum  dönem   pek fazla  Kuzeyli  Kürd yoktu... Şimdi   bir çok  alanda Kuzeyli Kürdler var..    Yıllar önce    siyasi faaliyelerden  vaz geçen  bir çok  insan   şimdi  tucar veya  tacir olarak  alanda  çalışıyor...  Şimdi herkes  ticaret ve ihalelerden  söz ediyor..  Bizim    asayiş ve güvenlik güçleride  eskide bize  “hangi partidensınız?”  diye sorarlardı.. Ama şimdi  “hangi  şirketesınız” diye soruyorlar...  Şimdi  burada   herkes milyon  dollarlardan söz ediyor..  Önceleri inanmıyordum.  Ama  sonradan farkettimki   doğru söylüyorlar...  Sevgili Bavê Rabûn    sen   Jack London’un   Amerika’daki “altın  arayıcıları”na  ilişkin   eserlerini   okumuşsun....  Amerika’nın yerine  Kürdistan, altının  yerine  parayı   koydunmu     var olan durumu kavrarsın.. Devam  edecek...