Sevgili AZAD, Melekê Tavus`tan Acil Şifalar diliyoruz.

92 yılının sonuydu, kongre bitmiş, bazı arkadaşların geri dönmeleri gerekiyordu. Land Rover’ i sürecek bir arkadaş arıyorduk, arabayı süren Xusro ve Metin arkadaşlar ‘’ Serok’’un önde oturup sürekli müdahele etmesinden bıkıp, şöfürlük yapmayı red ediyorlardı. ‘’ Serok’’ un Önde, ön koltukta oturması sürekli tartışma konusuydu, bütün eleştrilere rağmen, bu huyundan vazgeçmiyordu.

Önceleri, ‘’ serok’’ un sürekli önde oturma israrlarını anlamıyorduk. Daha sonra anladık ki, önde oturmanın bir kerameti varmış! Kurdistan’ın Güneyin’ de Ön koltukta oturmanın kerameti, ‘’serok’’ luk imajını vermesiymiş! Jeep’ ın önkoltuğunda, şöfürün yanında oturmanın anlamı ‘’serok’’ luk muş.

Böylece, Kurdistan’ ın Güneyin’ de serokların önkoltukta oturduğunu anlamış olduk.

Kampta kim arkadaşları götürecek arayış-tartışmaları sürerken, Azad arkadaşları ben götürürüm deyince, itirazlar yükselmeye başladı. Bir çok arkadaş, Azad’ın arkadaşları götürmesin karşı çıktılar. Azad’ ta oldukça sinirlenip ’’ Ben Almanya otobanlarında araba sürmüş birisiyim, bana nasıl itiraz edersiniz’’ diye çıkıştı.

Çaresiz kaldık, ‘’ serok’’ un olur-olmaz müdahelelerinden dolayı kimse araba sürmek istemiyordu. 92’ de Kurdistan’ ın Güneyin’ de araba sürmek her babayiğidin harcı değildi. Yolun ortasında, yerleşim birimlerinin olmadığı bir alanda benzinin bitmesi yada Arabanin arızalanması süpriz değildi. 45 derece sıcaklığın altında kilometrelerce arabayı itelemek büyük bir işkenceydi.

Çaresiz kaldık, tek aday Azad’ tı. Dönemin Kurdistan yollarında araba sürmek için ustalıkta yeterli değildi. Yolu santim santim bilmek gerekiyordu. Azad yolu iyi bilmediğinden, Kurdistan’ın Güneyi ve doğal olarakta, yolları en iyi tanıyanlardan biri olarak onlarla birlikte yolculuk edecektim. Yol rehberi olarak yolculuk edeceğimden dolayı, bu kez ön koltuğa oturma yani ‘’ serok’’ olma şansına nail oldum.

Uzun bir yolculuk sırasında, kuzeye geçecek arkadaşlar ‘’ açlık kazanı’’ kaldırmaya başladılar. Acıkmışlardı, gerçi hepimiz açtık-acıkmıştık. Ön koltukta oturduğumdan dolayı bütün yetkiler bende toplanmıştı! Bende acıkmıştım. Ama 92’ nin Kurdistan’ı, bu günkü gibi herşey güllük gülistanlık değildi. Qasrok’ a vardığımız da, küçük bir bakkaliye gördük.

Bütün gözler bana çevrildi. Bunca ‘’ açlar’’ karşısında ‘’serokluk-merokluk’’ mu kalır? Küçük bakkaliye ye doğru yol aldım. Dönüşte ‘’ serokluk’’ ta elden gitmişti! Araplar’ da meşhur biz deyim vardı, kim erken sabah ezanına kalkarsa o darbe yapıp iktidarı da elegeçirdiğini, söyler.

Koltuktan inmiştim ya, bazı arkadaşlar erken davranıp ön koltuğu yani serokluğu ele geçirdiler. Çar neçar, arkaya, toz-dumanın egemen olduğu yere oturmak zorunda kaldım. Ama sevgili Azad’ da rehbersiz kaldı.

Qesrok, nehir kenarında dümdüz bir ovaya kurulmuş, sulak bir yerleşim yeriydi. Qesrok’u 5-10 km, geçip Duhok’ a doğru yol aldığınız da keskin bir viraj vardı. Yolu bilmeyen birisinin, virajı alırken ya çok yavaş geçmesi gerekir yada büyük bir ihtimalle kaza yapardı. Qesrok’ ta aldığım yiyeceği dağıtma hengamesi içersinde, yolun riskini Azad’ a söyleme fırsatını vermedi.

Aklıma geldiğinde, iş işten geçmişti! Jeep’imiz iki takla atmıştı.

Sevgili Azad, Viraja yaklaşırken, üstü açık olan bir jeep’in içersindeki insanlara elini penceredn çıkarıp zafer işareti yaparak ‘’ Biji KAWA, Biji Kurdistan’’ sloganını atarken, keskim virajda direksiyonu kırarken, Jeep’ in tavanı ile koltuklar arasında takla atıyorduk.,,

Sevgili Azad’ ın tanık olduğum ilk trafik kazasını bir kaç hafif yara ile atlatık. Ama, ne yazık ki, Sevgili Azad-Hozan Azad, bu kez yaptığı trafik kazasında ‘’ yaşam’’ mücadelesi veriyor.

Geçirdiği ağır trafik kazasından dolayı hastahanede sunii komaya yatırılan Azad, zorlu yaşam mücadelesindedir. Biliyorum benim gibi Azad’ ı taniyan her insan, Yezdanê dilovan’ dan, Azad’ a şifalar vermesini diliyor. Bütün yaşam ve mücadelesini Kurdistan’ın bağımsızlığına adayan Sevgili Azad dirençli, inançlı ve kararlı yurtsever Kürt Ezidi’sidır. Onunla birlikte, Laleşi ziyaret etme onuruna erişmem, kökenlerimin en eski inanışlarına ait kutsal bir yeri ziyaret etmem, yaşamımda her zaman gurur ve mutlulukla hatırlayacağım bir anı olarak kalacaktır.

Sevgili Azad seni seviyoruz, bütün kalbimizle yaşam mücadelesinde yanında olduğumuzu ve inadınla yaşam mücadelesini kazanacağıni inaniyoruz, Tavusê Melek’ ten sana acil şifalar diliyoruz.....

Rojhat Badikî