REMZIYE KUMRUASLAN

Remziye KUMRUASLAN 1954 yılında (07/05/1954- 09/11/2005 ) Siverek’te doğdu. İlk, orta ve lise öğrenimini Siverek’te tamamladı. l973 yılında Ankara Belediyesinde memur olarak göreve başladı. Aynı yıl Hacettepe Üniversitesi İngiliz Dili ve Edebiyatı bölümüne kaydını yaptırdı. Okuldaki faşist saldırıların hedefi olduğundan ve siyasi çalışmalarından dolayı, son sınıfta devamsızlıktan okul ile ilişiği kesildi.  Gelişen toplumsal muhalefette yurtsever saflarda yerini alarak, Ankara/Devrimci Demokratik Kültür Derneği kuruluş çalışmalarına katıldı. Derneğin sürekli aktif üyesi olarak çalıştı. Fedakarlığı ve özverisi ile kısa sürede dikkat çekti. DDKD’nin Tek kayıtlı kız üyesiydi. Ankara/DDKD içindeki siyasi ayrışmada KAWA hareketi içinde yerini aldı.  Çankaya Belediyesi ve Viranşehir Halk Bankası’nda çeşitli görevler üstlendi. 1981 Yılında Van/Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesini bitirip öğretmen olarak Viranşehir’de göreve başladı. Eğitim emekçisi olarak Anadolu’nun değişik bölgelerinde sürgünlerle (Viranşehir, Urfa, İstanbul, Ceylanpınar, Şarkışla, Birecik, Maden) geçen bir yaşamdan sonra, son görev yeri olan Diyarbakır Amid Lise’sinden emekli oldu.  Diyarbakır Demokrasi Platformu, Eğitim-Sen, İHD ve Diyarbakır Yerel Gündem-21 bünyesinde kadın ve çocuk grubu içinde çeşitli yönetim kademelerinde görevler üstlenerek eylem ve etkinliklere öncülük etti. 1996 Yılındaki Diyarbakır Kadın Kurultayı’nda Tertip Komite Başkanlığı ve oturumların yönetimini üstlendi.  Remziye gösterişten uzak kalarak etkili işler yapmayı her daim önemsedi. Konuşmak yerine, iş yapmak düsturuydu. Halkı için, özellikle halkının mağdur çocukları için sürekli sivil toplum örgütlerinde çalışmalara katıldı ve bu özverili çalışmalarından dolayı kurumların ve bireylerin Remziye ablası unvanını kazandı. Kürt ve Kürdistani değerleri savunan ilkeli duruşuyla tüm kurum ve kuruluşlarla çalışabilirdi. Yurtseverlik temelinde diyalogu esas aldı.  Kürdistani değerlerin inşasında, emeği geçen her birey onun için kutsaldı. Aldığı sorumluluğu yerine getirmedeki kararlı duruşu ve inandığı ilkeler konusundaki inatçılığı ile yılmaz bir kişiliği vardı. Bu duruş yaşamın her anında kendini gösterdi. Faşizmin en yoğun yaşandığı dönemde, çocuklarına isim koymak için mahkemelerde sürünmesi buna bir örnekti.  Cömertliği ve yardımseverliği kişiliğinin ayrılmaz bir parçasıydı. Onun için her kesimin Remziye ablasıydı. Kürtlerin aydına ve aydınlığa her zaman ekmekten daha fazla ihtiyacı olduğunun bilincinde olan, seviyeli, samimi ve ilkeli ilişki geliştirmesini bilen, yiğit ender insanlardan biriydi. Yaşamı, sürgün, cezaevi önleri ve Kürdistani değerler için mücadele ile geçti.  2000 Yılında kolon kanserine yakalandı. Yaşama sevinci ve dirayetli duruşuyla hastalığı süresince bile, hiç bir çalışmadan geri kalmadı. Kısa yaşamını örnek bir onurlu mücadeleye dönüştürdü. Siverek'te cok sayıda demokratık kıtle orgutu temsılcısı ıle yakınları ve arkadaslarının katıldıgı bır cenaze torenı ıle topraga verıldı.