Mehmet Naci Kina`ya

Kavramlarım eksik kaldı Mehmet… sana ne yoldaş derim ne kardeş.. Bütün olgular bütün kavramlar seni tarifte eksik kalır çünkü… bilmiyorum belkide bu eksikliği kaldıramadı hayat ve seni bağrından söktü… bilmiyorum Mehmet bilmiyorumCumartesi Sıdık arkadaşın telefon açmasıyla öğrendik ruhunu bize bırakıp gittiğini… Hayat devrildi üzerimize Mehmet… Açıklama getirmeye çalıştık hangi adaletti bu diye… bir ülkenin kaderi alnımıza yazılmıştı Kürdistanın kaderi.. güzellikler gözlerimizin önünde kayboluyordu .. Sen o kadar güzeldin ki kayıp gittin tüm güzel anlar gibi… zamansızdı erken bir bırakıştı … acımasızlık ve en barizi adaletsizlikti bu Mehmet…Alıştık… bırakılmışlıklara, terkedilmişliğe, ezilmeye, sürgün yemeye alıştık. Ama ölümün soluğuna alışamadık.. yüreğimizin en ince yerinde tam şah damarımızın üzerinde tahriplenmiş nice yaşam biriktiriyorduk (sende onlardan biriydin) ek ediyorduk ölümleri kendimizinkine… uzamlar dar geliyordu (z)amanlar gibi.. ben senin ömrünü ek etmek istemezdim… şimdi söyle hangi düşlerim devrilecek üzerime.. beni/bizi arkanda bırakırken düşünmedin mi bunu Mehmet…1997`de bir gecede olsa bize misafir olmustun. Sabahın 05.00 ne kadar ne çok konuşmuştuk seninle.. dünya küçük gelmişti sözcükler yetersiz.. oysa şimdi düşünüyorumda seninle konuşacak kocaman br dunya varmış ve sen kelimeleri yanında götürdün….şimdi lal oldum. Haksızlık bu Mehmet haksızlık…Gecen sene yani 2005 te bölünmşlüğümüzün tescili Lozan antlasmasinin yil dönümünde Lozan da yan yana kol kola sömürgecilere karsi öfkemizi birlikte haykirmistik meydanlarda. Sol yanımı beraberinde götürdün sen… ne desem ne desem.. 1 Mayis da isciler ve emekcilerin mücadele gününde senin icinde Anma toplantisi düzenleyecegiz.Seni Kürdistan Ulusal kurtulus mücadelesinde hep yasatacagiz. Gerçi biliyorum sürekli bizi izleyip yol göstereceksin. Sürgünleri azaltırmıyız bilemem.. yada kangren olmuş uzuvları atabilirmiyiz bilmem… yada yada kaç kirli oyuna seyrci kalırız onu da bilemem. Ama senin yanımızda yüreğimizde olacağını iyi bilirim…Amed surları gibi kadim dostum… ruhun üç rengin kutsallığında  yaşayacaktır…Acımız büyük… haritalara geçmemiş Ülkemin başı sağolsun…AlirızaMannheim daki yurtseverler adınaAlirıza,Xebat SoreşDönüş,Elif,Taki,Zeynel,ismail,ilkay,Can,Ezgi,Halil,Zeliha,Esin,Pehlül,Gülsüm,Ali,Suno,Hayri,Pakize,Sedat,Serhat,Nihat,Hıdır,Latif,Besey,Berivan,Sıvan,Sevda,Elif,Ali,Günes,Evrim,İbo,Hüseyin,Ali   HASRETİNDEN PRANGALAR ESKİTTİM   Seni, anlatabilmek seni.   İyi çocuklara, kahramanlara.   Seni anlatabilmek seni,   Namussuza, halden bilmeze,   Kahpe yalana.   Ard- arda kaç zemheri,   Kurt uyur, kuş uyur, zindan uyurdu.   Dışarda gürül- gürül akan bir dünya...              Bir ben uyumadım,   Kaç leylim bahar,   Hasretinden prangalar eskittim.   Saçlarına kan gülleri takayım,   Bir o yana    Bir bu yana...   Seni bağırabilsem seni,   Dipsiz kuyulara,   Akan yıldıza,   Bir kibrit çöpüne varana,   Okyanusun en ıssız dalgasına   Düşmüş bir kibrit çöpüne.   Yitirmiş tılsımını ilk sevmelerin,   Yitirmiş öpücükleri,   Payı yok, apansız inen akşamlardan,   Bir kadeh, bir cıgara, dalıp gidene,   Seni anlatabilsem seni...   Yokluğun, Cehennemin öbür adıdır   Üşüyorum, kapama gözlerini...