Kurbanlik koyun: Kürdler

  Gecen yüzyilin sonlarina dogru, Kuzey Kürdistan Ulusal hareketi yeniden basladigi bir anda bir bütün olarak dünya sol hareketlerinin eksenine girdi....Daha önce var olan Kürd yurtsever cevreleri de o yelpazedeydi....Teoriler hazir elbise gibiydi.. Herkes kendisine, boyuna, mevsime göre bir elbise buldu...Herkes yine disardan ithal edilen elbiseleri yerli malmis gibi pazarliyordu...Herkes, Kürd halkina büyük umutlar ve yarinlar satmaya basladi.. Her kesim kendisini gercegin biricik sahibi ve yaraticisi olarak lanse ediyordu... Kim ilk önce bir köye yada kazaya girmisse kendisine yakin, ayni „idealleri“ paylasan insanlari buluyordu..Insanlar ilk karsilastiklari degerlere hemen sarilip ve „biricik dogrular“ olduguna iman ediyordu...Toplumumuzun egitim ve kültür yapisi, siyasal bilinci pekte disardan empoze edilen ideolojik ve siyasal duruslarin seviyesine denk düsmüyordu.. Ama, toplumumuzun saflarinda bir siyasal dinamik yaratabiliyordu...Cünkü, 1938 Dersim direnisinin kirilmasindan sonra, Kürdistan nadasa birakilmis ve her an büyük ve cesitli ürünlere gebe bir araziye benziyordu..Böyle bir ortamda Kürdistan ulusal hareketi, filizlendi, yeserdi ve Kürdistan’in her tarafini sarmaya basladi....Bir yandan, Türk devleti Kürd hareketini kontrol etmek ve yönlendirmek icin caba icine girererken; diger yandan, Kürd hareketinin saflarindaki ideolojik ve siyasal celiskiler kan davasina dogru yol almaya basladi...Tabii ki bu kan davalari meselesi de TC’den tümden bagimsiz ele almak zordur..Kürd hareketinin tamda filizlendigi bir dönemde, PKK’yi daha sonra olusturacak ve „Kürd hareketinin“ son yirmi yilina tüm damgasini vuracak cevre, kendilerinin disinda herkese savas acti...„Biz“ ve bizim disimizda kalan „hayin“ler, „yurtsever asiretler“ ve „isbirlikci asiretler“ diye silahlar esliginde totaliter bir mantigi empoze etmeye basladi.. Tüm Kürd yurtsever örgütler isole edildikten sonra, PKK, „Apocu“ ve „korucu“ ikilimini en üst boyutlarda topluma empoze etmeye basladi.. Kürdleri bölme ve birbirine karsi kirdirma politikalari eskiden beri TC. Devleti tarafindan pratige aktarilmisti.Onbinlerce Kürd’ün ölümüne neden olan bu savasta, pratik politiklar meselesinde devlet ve PKK arasindaki sinirlar gittikce siliklesmeye ve Apo’nin „Imrali’ye misafir“ edilmesinden sonra yok edilmeye baslandi...Ama, „Imrali Sürecine“ varilana kadar, Kürd ulusal dinamikleri tek bir totoliter yapi icinde toplanmis ve Kürdlerin „kaderi“ tek bir kisinin merhametine kalmisti.Bu yapilamayi, olusturmak icin Kürd toplumunun gecen yüzyilin yetmislerinden sonra aktif politikaya atilan farkli düsünceleri savunan, kesimleri ya fiziki olarak yok etmek, yada „hayin“ ilan edip izole etmek yada hizmetine almak icin teslim almak gerekiyordu..Bu mekanizmanin kurulmasi karsisinda engel teskil eden binlerce Kürd yurtseverinin yok edilmesi gerekiyordu.. PKK kendi disindakilerini yok ettikten sonra, bu sefer esasli bir sekilde kendi icindeki „engellere“ yönelmeye basladi.. Ilk kurulus döneminden itibaren mevcut olan mekanizmayi olusturmak icin de kendi icinde bir dizi cevreyi yok etmisti.Ama, daha sonrada bu carkin arindirilmasi icin, sistemli bir kiyim devreye sokuldu..Cok canlar yandi.. Bir cok Kürd’ün güzel rüyalari kabuslara döndü.. PKK icinde bir ekip haric, hic kimsenin can güvenligi yoktu.. Siranin kendisine gelecegini veya geldigini düsünenler imkân bulduklarinda kacabiliyorlardi.. Kacan kadrolarda bazen canlarini kurtarirlardi, ama ruhlari hâlâ PKK’nin saflarindaydi... Bazende gencliklerini, umutlarini, arkadasliklarini PKK’de birakarak, „ruhsuz“ ici bosanmis bir halde kacarlardi..Bazilarida kacmalarina ragmen „Aposuz“ bir PPK icin can attiyorlardi.. Ama, hepsinin ortak paydalari: Umutsuzluk.... Kacanlara hem diger cevreler ve hemde PKK’den kacanlar soyuk bakiyordu/bakiyor.. Cünkü ülkemizde hayatin her alaninda güvensizlik ortami yaratilmisti....Kismen hareketlik gösterenler ölüm gününü beklemeye mahkum duruma geliyor... Bu ölümlerin ne zaman duracagida bilinmiyor.. Cünkü, Kürdler daginik, Kürdler perisan ve kurbanlik koyun gibiler..