Keşke birileri neşter vursa....

      Ben Türk basın ve yayın çevrelerine bakarken karamsarlıĝa kapılıyorum... Türk halkına bakarken de öyle...Türk devletine, siyasal partilerine ve aydınına bakarken aynı durum ile karşı karşıya kalıyorum... Sanki Türkiye’nin tüm bileşkenleri hiç deĝişmemek üzere tanrısal bir güç tarafından inşa edilmişler... Dünya deĝişiyor, gelişiyor ve ileriye doĝru her gün büyük hamleler yapıyor...Türkiye ise gerisine Anıtkabire, puta doĝru gidiyor... Türklerin bu geriye gidiş serüveni gelecek projesi olmayan bir toplumun bir tünele girerken, ilerisi karanlık olduĝundan hemen geriye kaçmaya çalışması gibidir.. Kürdler ise geri ve ileri, geçmiş ve gelecek arasında bocalanan perspektifsiz bir toplum durumuna gelmiş.. Kürdlerin kendine has dünyası olmadıĝından dolayi, Türk devlet sistemine yapışıyor ve onun kanatları arasında yer alıyor... Bazıları bu gidişatın „sorumlusu Apo“ diye lanse ediyorlar... Apo’yu destekleyen 100.000 Kürdü nereye koyacaklarını bilmiyorlar.. Aslında sorun Apo falan deĝil....Sorun Kürdlerde... Bu halk sürü olduĝu sürece her zaman Apoları olur.. Apo olmasa Kapo olur, yada Misto..... Kürdler kendilerini kendi özgürlükleri için deĝiştirmeliler..... Bu durum ise zaman alacak.... Çünkü bugün Kürdlere hedef gösterecek , Kürdleri tarihleriyle bütünleştirecek ve geleceĝe yönelik güvenlikli adımlar atmalarını saĝlayacak bir önderlik ve kadro yapısı yok.....Kürdlere önderlik adına ortaya çıkanlar peşmurde haldeler... Ne kendilerine ne de halka karşı bir güvenleri var.. Hepsi kendi dünyalarına çekilerek sürece çok uzaklarda seyirci durumundalar.... Çok uzaklardan sürece bakıyorlar diyorum... Çünkü dürbinlerle gelişmelere bakarken, küçük bir yaĝmur veya sis tüm bakış açılarını yerle bir ediyorlar...Sonuç olarak karanlıkta birbirleriyle kapışmaya ve büyük ülke için küçülmeye ve atomize olmaya ant içmiş durumdalar...Bu süreç içinde daha fazla umutsuz olanlar tüm prensiplerin bir kenara bırakarak „son kemalistin“ kuzucukları arasına katılarak melemeye başlıyor... Belki bir kürsü, bir sandalyaye kavuşum umuduyla...  Keşke birileri bu sürece bir neşter vursa, at izleri ve it izleri ayrışsa...