KAWA U ÇEQÇEQ

Dönem dönem, Kurdistan ve Avrupa’ da yaşayan arkadaşlarla, Kurdistan’ ın politik gündemi ve KAWA’ nın durumu üzerine, konuşup sohbet ediyoruz. Sohbetler esnasında doğal olarak sohbetlerimiz esas olarak KAWA’ nın dünü ve bügünü üzerinde yoğunlaşıyor. Az bir şey değil, çoğunluğumuz gözünü KAWA da açtı. KAWA RED-DENGÊ KAWA, KAWA-MERKEZ-KAWA MUHALEFET diye bilinen iki bölünme sürecini yaşadı. Her ayrılış derin izler derin acılar yaşattı.

KAWA’ nın diğer Kurdistani örgütlerden farklı özellikleri vardı. KAWA’ nin en önemli özelliği, Kurdistan’ ın genelline ve Kurdistan’ da yaşayan tüm etnik yapı, mezhep ve değişik dindeki insanları bünyesinde barındıran, Kuzey Kurdistan’ın batısından doğusuna-Güneyinden Kuzeyine doğru hızla örgütlenen bir yapıydı. Bu özelliği ile doğal olarak dost-düşman herkesin dikkatini üzerine çekti.

KAWA’ nın hızlı gelişmesine pararlel, iç sorunlar da alabildiğince büyüyüp derinleşti. Tecrübesizliğimiz, düşmanın ( TC) devlet yönetme ve çelişkilerden yararlanma tecrübesi, bizim olduğu kadar tüm Kurdistani örgüt ve partiler için, büyük bir dezavantaja dönüştü. Gerçi 80 sonrası, iki kez KAWA toparlanma şansını yakaladı. Birincisi 92 kongresi diğeri 98 yılında Öcalan’ın Türkiye’ ye dönüşü ve hizmete hazır olduğunu deklare etmesi ile

Kurdistan ve Avrudaki arkadaşlar bu dönemleri sohbet edip tartışıyoruz. Ortak-hemfikir olduğumuz nokta, KAWA’ nın dağılışını tümden TC’ ye bağlamanın yanlış olduğudur. Düşman bellediğiniz, savaştığınız gücün ellerini-kollarını bağlamasını bekleyemezsiniz. Onun, sizi çökertmek dağıtmak için tüm kozlarını oynayacağını ; içten ve dıştan saldırıları yoğunlaştıracağı açıktır.

Şuanda atıl -işlevsiz, daha doğrusu bitmiş durumdayız. KAWA diye bir örgüt yok…. !

Arkadaşlarla sohbet ve tartışmalarımız da bu konuda.Uğruna ömürünü tükettiğiniz-yaşamınızı adadınığınız örgüt ; bir anda buharlaştı… !

Neden nasıl buharlaştı ?

Cevapta yok !

Dönem dönem bazen iğneliyorum, belki birileri ne olduğu-neler yaşandığı neden hazin bir çöküşün yaşandığı konusunda, ders niteliğinde birşeyler yazar-anlatır-aktarır diye didişiyorum.

Biraz feodal kültür-gelenek biraz da örgüt disiplini diye bize dayatılan anlayışlardan dolayı ‘’ gözümü kaparım-vazifemi yaparım ‘’ mantığı ile hareket etmenin getirdiği boşluk ile seyirci pozisyonuna düştük. Seyirci pozisyonundan sorgulayıcı pozisyonuna gelince, içi boşalmış-boşaltılmış bir yapı ile karşılaştık. Önümüze bir kaç raporun dışında bir şey göremedik. 76 yılında kurulan bir örgütün tüm belge, arşiv, döküman raporlar… vs ler ( gerçi yakında bunlardan bazılarını Cenevre çöplüklerinde yada Emmaüs’ ın tozlu raflarında bulabilirsiniz) buharlaşmıştı !


Bazen arkadaşlarımızın çocuklarının soruları karşısında ezilip-büzüldüklerine şahid oluyorum, Babalarından cevap alamadıklarından sorularını bana yöneltiyorlar

O an yutkunuyoruz !

Bu çocuklar yıllarca babalarının cezaevleri hikayeleri ile büyüdü kimileri babalarını bir daha göremedi ! KAWA geleneğinde iki tip kişilik var. Birincisi her şeyi ile ortaya çıkan ; fedekar-yiğit ama ezilen diğeri ise emek ve değer yaratanların değerleri üzerinde KAWA’yı iliklerine kadar sömüren, zorlu dönemlerde örgütü yüzüstü bırakıp, tehlike çemperini aşınca kahraman olarak ortaya çıkanlar… !

Ortada ne hafızamız ne geçmişimiz var.

Kimi arkadaşlar yapımızı kuruyabilseydik, bu gün çok şey değişirdi serzenişlerinde bulunuyorlar. Zorunlu olarak Avrupa’ ya geldiğim ilk dönemler de bende bu şekilde düşünüyordum ama son bir kaç yılın tecrübesi-yaşadıklarım tanıdık olduğum olaylar, bunun mümküm olmadığı şeklindedir.

Bazıları diyor ki ‘’ Rojhat, Aş çuye te bi çeqçeqê girtîye’’


Daha son söz söylenilmedi, inatla sabırla bekliyoruz- bekleyeceğiz, birinci derecede sorumlu vatandaşların anılarını yazmalarını bekleyeceğiz………

Başkalarına çuvaldızı batırırken iğnenin ucunu kendimize dokundurmanın gerektiğine inananlarındanım....


Genève 14. 05. 2013


Rojhat Badkî