KAMISLO KATLIAMI KAPANMAYAN BIR YARADIR !

Kamislo katliami, daha dun yapilmis gibi her defasinda hepimizi huzun ve aciya bogmaktadir. Ceyrek asirdir bir turlu atesi sonmuyor,  kullenmiyor, kani kurumuyor  Kamislo katliaminin. Rahmetli sair yoldasimiz Edib’in siir dizelerindeki « intikami alinmamislarin mezar taslari devriktir ! » misrasi vucutlarimizda, hafizalarimizda, beyinlerimizde, vijdanlarimizda ve butun bir yasamimizda yankilar yaratmaya devam etmektedir. Kamislo katliami kapanmayan bir yaradir …Militarist Turk devleti, hatirlanacagi gibi iki senelik sikiyonetim doneminde Kurdistan’i ve Turkiye’yi siddete ve kana bogdu, ortamini iyice, çok yonlu olarak hazirladi ve 12 Eylul 1980 askeri darbe yaparak generaller cuntasini iktidara getirdi. Karsi devrimci ve Kurd dusmani teror hat safhaya çikarildi, katliamlar ve iskenceler kesintisiz  bugune kadar surduruldu. Bu çeyrek asirda oldugu biçimiyle Kurd halkinin cani hiç bir zaman bu kadar derinden yanmamisti. Kamislo katliami, militarist teror ve kan dokmenin ilk habercisi oldu…12 Aralik 1980 gecesinde, Turk askeri Suriye devlet sinirlarini asarak Kamislo’da atalarindan miras aldiklari barbarligi gerçeklestirdiler. KAWA siyasi örgütünün Merkez Komite uyesi Huseyin Aslan, Mardin Bolge Komitesi uyesi M. Emin Mutlu ve diger bir çok yoldaslari ve taraftari olan aile fertleri vahsice katliamdan geçirildiler. Bu canilik, kollektif hafizamiza silinmemek uzere yerleserek kin ve nefretimizi bin kat daha da arttirmistir. Ve olay bizi derinden rahatsiz etmeye devam etmektedir.Siyasi projelerimizde ve Kurdistan ulusal kurtulus hareketi davamizda basarisiz kalmamiz Kamislo katliami acisini daha da arttirmistir. Basarisizlik, yaranin kapanmasini engellemektedir. Vijdanlarimizi ve hafizalarimizi Kamislo katliamina baglayan zincirler bu basarisizligin ürünüdür. Bu bakima, siyasi mucadelenin basarisina ve Kurdistan ulusal kurtulus hareketinin zaferine kadar Kamislo Katliami iliklerimize kadar bize aci vermeye devam edecektir. Ne Kamislo katliamini nede digerlerini unutmaya hakkimizin olmadigina inaniyorum. Turk militarizminin barbarliklari ve Kurd halkina reva gorulen butun kotulukleri unutmak için bir sebep yok. Barbarliklar ve kotulukler devam ediyor. Buna ragmen, « her seyin artik degistigini » ve « geçmisi unutmak gerektigini » vaaz eden körlerden ve ahmaklardan da nefret ediyorum. Soylediklerinin ve  yazdiklarinin nazarimda hiç bir kiymeti yoktur. Bana bir seyler anlatmiyor, beni rahatsiz ediyor onlarin « unatma » çabalari. Geçmislerini unutmaya çalisanlar mucadele azimlerini tuketenlerdir, teslim olanlardir yada Turk rejimini içine sindirmeye çalisanlardir. Hayir bizler, ne Kurd halkina yasatilan butun kotulukleri nede Kamislo katliamini unutmayacagiz. Kamislo katliami, kapanmayan bir yara olarak duruyor ve yoldaslarimizin anisi bize mucadele gucunu ve azmini vermektedir. 12.12.05Mehmet MUFIT