Hepimiz Aynı Gemide Değiliz!

 Türkiye'de bir grup aydın, 'Hepimiz aynı gemideyiz' sloganı ile bir araya gelerek Kürt sorununun çözümü yolunda 14 maddelik bir deklerasyon hazırladı. 'Hepimiz aynı gemideyiz' derken kimden icazet aldıklarını bilmiyorum ama, ben şahsen kendimi o gemide his etmiyorum. Benim içinde bulunduğum gemi Kürt gemisidir ve bu gemi dünya denen denizde bir türlü rotasını ve demirlenecek sahilini bulamamıştır. Zamanında sert gelen dalgaların etkisiyle parçalara bölünen gemimizin 4'te birlik kısmı Irak sahillerinde şimdilik demir atmışken, geri kalan kısımları ise, hırçın dalgalarla boğuşmasını sürdürmekte ve diğer gemilerin yer işgali nedeniyle bir türlü demir atacak sahil bulamamaktadır. Her ulusun gemisi kendinedir. Ben, bizim zorla birilerinin gemisine ortak olmaya çalışma çabamıza anlam veremiyorum. Kendimize has gemimizi görmezden gelip, başkasının gemisini meşrulaştırmamızın altında yatan nedir? Zayıflık mıdır, çaresizlik midir, gemiyi sahile çekememe korkusu mudur? Her ulus bir gemidir. Türkiye'deki aydınların soruna bakış açılarını gözden geçirdiğimizde, hep 'hümanizm' vurgusu öne çıkmaktadır. Kansız, kavgasız, sesiz sedasız bir çözümden söz edilmektedir. Bu beyne ve göze hoş gelir, ama gerçekte böyle midir? Hayır, her ulus kendi başına bir gemi ise, denizde yol alma biçimleri de kendi başına olacaktır. Başkasının gemisinde yer alanlar sonradan daha çok korsan durumuna düşerler, o geminin sahibi olmayı başaramazlar, gemi sahipleri ile korsanlar arasında hep kılıçlar konuşmuştur. Kürt gemisinin 4 parçası da bir araya gelmedikçe ve kendi iradesiyle, kendi sahiline demir atmadıkça, aydınların, 'aynı gemideyiz, biz savaşmayız' yakarışlarının korsanlara karşı bir çözüm olacağını sanmıyorum.