Harekât akılcı değil

PKK'yı ezme isteği anlaşilır ama Türkiye ABD yardımıyla bile PKK'yı yok edemez; en iyi senaryo, Kürtleri siyasi araçlarla memnun etmek Aynı anda Türklere, Iraklı Araplara ve aralarındaki bulanık sınırın her yanındaki çok sayıda Kürt'e iyi davranmaya çalismak, ortaya adeta gerçeküstü bir manzara çikariyor. Fakat, arada bir yalpalamak ve herkese aynı mutluluk verici düzeyde muamele edilen bir alan bulamamak anlamına gelse de, ABD bunu yapmalı. ABD geçen hafta, PKK gerillalarını ortadan kaldırma girişimine açıkça yardım ederek, Türklere her zamankinden daha fazla yaklaştı. Böyle yaparak, Türkiye'nin, Kuzey Irak'taki dağlarda gizlenen PKK gerillalarını havadan ve karadan vururken Irak'ın toprak bütünlüğünü ihlal etmesini görmezden geldi. ABD böyle bir tutum sergilemek konusunda bu kez haklı olabilir. Fakat iyi Kürtlerle kötü Kürtleri karıştırmaktan kaçınmak istiyorlarsa, bu tavrı değiştirmek zorunda kalabilirler. Harekât 'türban ödülü' müydü? Kürtten Kürt'e fark var. PKK, belki bazı nahoş alışkanlık ve inançlarını terk etse de, genelde bir kötülük kaynağı. Türkiye'nin güneydoğusunda Türk askerlerini öldürmeyi sürdürüyor ve bazen (çogunlukla bu tür vahşi eylemlerden örgütten kopanları sorumlu tutsa da) sivilleri havaya uçuruyor. Kuzey Irak'taki özerk bölgeyi yöneten iki Kürt partisiyse tersine son dönemin iyileri. Bu partiler PKK'yı kontrol altında tutmalı. Türklerse PKK'yı ezmeleri gerektiğini söylüyor, ki bu Kürtlerin birbirlerine yapmayı istemeyecekleri bir şey. Türklerin PKK'yı ezmek istemesi anlaşilır. Ancak bunu yapmanın akılcı olup olmadığıysa başka bir mesele. Laiklerle İslamcılar arasında kadınlara üniversitelerde başörtüsü izni verilip verilmemesi üzerinden patlak veren tartışmada taraf olan Başbakan Erdoğan, laiklik yanlısı generallere PKK'ya saldırı iznini mevzu bahis tartışmada sessiz kalmalarının ödülü mahiyetinde vermek istemiş olabilir. Erdoğan beş yıl önce başbakan olmasından beri, çok sayıda Kürt'ü partisine oy vermeye ikna ederek ve Kürt haklarını genişleterek onlarla iyi geçindi. Ancak son dönemde Kürtlere karşi hasmane bir tutum içinde. Dürüst olmak gerekirse, PKK'yı ezmek Kürtleri kazanmanın en iyi yolu değil. Türk generaller, ABD'nin yardımıyla bile PKK'yı yok edemeyecek. Erdoğan kendisini geri çekip Kürt vatandaşlarıyla tekrar uzlaşma aramalı. Uzun vadede Türklerin fikirlerindeki en büyük değişim, Iraklı Kürtlere yönelik olmalı. Neredeyse 15 yıldır özerkliklerini sağlamlaştırmakla meşgul olan Iraklı Kürtler, sorunlara rağmen Türklerle ekonomik ilişkilerini de güçlendiriyor. Bunun yanı sıra, Iraklı Kürtler de Türkleri yarı bağımsız bir Kürdistan'ı Türkiye'ye genişletmek veya PKK'yı teşvik etmek gibi niyetleri olmadığı konusunda temin etmeli. Bağdat hükümeti, harekâtı eleştirmese de Türklerle uzlaşma çabasi içinde. En iyi senaryo Türk güçlerinin, PKK'yı bir veya iki hafta hırpalayıp gururunu tatmin ettikten sonra çekilmesi ve zamanla Kürtleri siyasi araçlarla memnun etmeye çalismasi. Bu kadar çalkantili bir bölgede ılımlı güçler Türkleri, Arapları ve Kürtleri azami talepler öne sürmekten kaçınmaya ikna etmekte daima zorlanacak. Kürtler de, bilhassa Irak'takiler, bağımsız devlet hayali taşisalar da, daha azını (şu an elde olandan da çok daha fazlasını) kabullenmeyi ögrenmek zorunda kalcak. Ve ABD henüz bölgedeyken, ipleri mümkün mertebe elde tutmalı. The Economist (Başyazı, 28 Şubat 2008)