Çok basit!

Bir arkadaşım vardı, sorduğum soruya uzun ve ayrıntılı bir cevap beklerken, 'çok

basit!' diye iki kelimeyle karşılık verirdi. Sonra da bir cümleyi geçmeyen cevabını

dizerdi.

Burada olsaydı, o arkadaşıma şimdi, 'Dünya nereye gidiyor? diye sorsaydım, önce

'çok basit!' der, sonra da 'herkes bir yere gidiyor da Kürtler gitmiyor' derdi.

Arkadaşımın bu cevabı yine herzaman olduğu gibi, beni kendimle hesaplaşmaya iter

ve derin analizlerle Kürdün tarihini araştırmaya koyulmama yol açardı.

Arkadaşıma değil de bilgisayarın başında hazır oturmuşken, bu soruyu kendime

sordum, 'Dünya nereye gidiyor?' diye.

Gerçekten de 'çok basit!'. Dün nereye gittiyse bugün de oraya gidiyor. Ama

arkadaşımın da cevabında bulacağımı tahmin ettiğim gibi gereçekten de Kuzey

Kürtleri dün olduğu gibi bugün de bir yere gitmiyor.

Önce çok umutlandık, 'bu isyan' bitmez diye. Ama içine dalıp anasını ağlattık isyanın.

Gerideki isyanlardan binbeter ettik. Komutan emrindeki gerillayı kıskandı önce, ayrı

düşünüyor, haindir, ihbarcıdır diye kuytularda kurşuna dizdi. Sonra herkes birbirini

jurnallamaya kalkıştı. Cinsel ilişkiler, yoz ilişkiler derken kadın-erkek suretini bir

başka yansıttık dağlara. Herkes kendisini 'Başkana' şirin göstermek için kıyasıya bir

yarışa girdi, davayı unuttu, rotayı şaşırdı.

Gün geldi, ayrılanlardan arta kalanlar gitarı eline aldı, tepelere ezgi dizdi, 'Başkan' ise

çareyi devletten özür dilemekte buldu. O bildiğiniz devlet de, istediğini elde etmenin

rahatlığı içinde, 'bir isyanın daha sonuna geldik' havasını hergün üstümüze

salmaktan bir an bile tereddüt etmedi.

Küçümsenmeyecek bir olgunluk ve küçümsenmeyecek bir emek sonunda heba

edildi.

Şimdi DTH adı altında ortalıkta dolanan bazı zatlar, yenilenlere methiye dizmenin

siyaset olduğunu kavratmaya çalışıyorlar kalabalıklara.

Herkes birilerine methiye dizmeyi çıkar yol biliyor şimdi. Öyle ileri gidiliyorki, hızını

alamayanlar MHP lideri, binlerce katilin sözcüsü Devlet Bahçeli'ye 'şükran borcu'

ödemeye çalışıyor. Kimin adına, o da belli değil, ama yapıyorlar.

Öbür yandan 'Başkan' ise, 24 saat boyunca TV ekranlarında 'bebek katili' diye

anılıyor.

Ve gerçekten, arkadaşımın tahmin ettiğim cevabındaki gibi herkes bir yere gidiyor,

ama Kürtler asla.

Herkes bir yere gidiyor ama, dün olduğu gibi bugün de Kuzey Kürtleri 'yeni

başlangıçlar' uğraşında..

30 Nisan 2005