Biat!

Türkiye’de genel seçimler, tüm kaygılara rağmen bir kaza ve belaya uğramadan öngörülen 22 Temmuz 2007 tarihinde yapıldı. Ordu, pardon devletin tüm çabalarına karşın AKP ezici bir zaferle seçimleri kazandı. Ordunun uzantıları partiler tam bir hezimete uğradı. Kimi meclis dışında kaldı, kimi kıl farkıyla ancak meslise girebildi.İmralı rehinin, -siz bunuda Türk Genelkurmayın bir odağı sayın- güdümündeki neo-Kemalist DTP’de beklenen başarıyı elde edemedi.Ortaya tartışılmaz şu gerçek ortaya çıktı.Irkçı, şoven, militer Kemalist kesimler seçimlerin kaybedenleri oldu.İşgal ve savaş çığırtkanlığı toplumda rağbet görmedi. Ölme, öldürme, şehit istismarlığı edebiyatı tutmadı.Bu kesimler halktan güçlü bir tokat yediler. Kuyrukları üzerine oturmaları mesajını aldılar. Ama bu laf anlamaz yüzsüz çevreler, bu kadar ağır hezimete rağmen kuyruğunu dik tutmaya çalışıyorlar. Bindikleri eşeklerinden hiçte inme niyetlerinden olmadıkları görülüyor.Kimi yine işgal, savaş, şehit, tek ile başlayan ve bitten resmi görüşü tekrarlayıp duruyor.Kimi ise bunu görmemezlikten gelip Türk inkar meclisine girmelerini “yeni başlayan bir süreç” olarak ilan edip halka “umut” dağıtmakla meşkuller.Bu gibi “umut” yüklü yaklaşımların yeni olmadığı herkes biliyor. Mankurt ahlak gereğidir. Kürd halkına boş vaatler dağıtılırken, yanısıra devlete güven verildiği kimsenin yabancısı değildir. Şimdide olup bittenler bunun ötesinde değildir.Türk Genelkurmay Menkurtunun herif ve karıları Türk hamamına gidip üstlerine kırk tas su döküp Kürdlüklerinden arındılar. En güzel elbiselerini giydiler. Traş ve makyajlarını tazelediler. Kürd millet düşmanı beton mıstonun huzuruna çıkıp hayır dualarını aldılar. Oradan Türk ağırına, pardon meslisine geldiler. Siverek Ermenilerinden olan dönme ırkçı Türkçü Devletlu Bahçelinin önünden diz çöktüler. “Türkiye için bir şans” olduğunu dile getirdiler. “Allah seni sırtımızda eksik etmesin” deyip bağlılıklarını ilettiler. Sonra kürsüye çıkıp yok olan namus ve şerefleri üzerine Türklere tabi olduklarını bildirdiler. Sadakatlerini ilettiler. Biat ettiler.Türk ırkçı ve militerinden alkış tufanı aldılar. Yerin dibine girmeleri gerekirken hindi gibi şişinip gerdan kırdılar. Yüzsüzün yüzüne tükürürsen yağmur yağdığına yorumlar misali çevreye sahte gülücükler dağıttılar. Bu haleriyle mide bulandırdılar. Bu ne biçim ruh halidir?Sömürgeci kişilik denilen bu olsa gerekir. Adamlar yaltaklaştıkça yaltaklaşıyorlar. Alçaldıkça çukurlaşıyorlar. Sorun onlarla bitse gülüp geçinmekte olasılı, ama bu düşürülmüş kişilikler Kürd halkı adına konuşuyorlar. Zaten feleket dediğimizde bu ya.Kürdistan işgal altında. Kürd-Kürdistan yok sayılıyor. Yok saydıklarını imhaya tabi kılıyorlar. Kürd milleti, buna direniyor. Gerçek Kürd aydın ve yurtseverleri kurtuluşu bu barbarlardan kurtulmaktan arıyor. Çabalarıda bu yönde oluyor. Bu onurlu tavır sömürgecilerimizi rahatsız ettiği kadar kendini Ankara’nın kapısına bağlayan soysuzlarıda rahatsız ettiği görülüyor. Sömürgecilerimizi aratmayan bu Mankurtlar, “kardeşlik yara alıyor” deyip üslendikleri uğursuz rolün gereğini “büyük ve muazzam” yerine getiriyorlar.Türk işgal meslisinde sadakat yeminini edip Kürd millet düşmanlarına biat ettiler. Bu sadakat yeminini es geçmek Kürd yurtsever güçleri açısında büyük bir hata olur. Bu sakakat yemini ile Kürd millet egemenliğinin gaspını onaylamak ve kabullenmek demek olduğu ve bununda Kürd milleti açısında ölüm anlamına geldiğini kavramamak büyük bir yanılgı olur.Kimi samimi Kürd aydın ve yurtseverlerin bu Mankurtlara gereğinden fazla bir misyon biçtikleri anlaşılacak gibi değildir.Herkes şunu bilsin ki, işlenen suç sıradan bir suç değildir. Bu suçla Kürd-Kürdistan uğruna şehit olan milyonlarca kahramanın anısına saygısızlık yapılmıştır. Gaspedilmiş Kürd millet egemenliği onaylanmıştır. Kürd milletin geleceği karartılmıştır. Bundan daha büyük bir suç ne ola ki, bu Mankurtlara değer biçiliyor?Yeniden düşünme zamanıdır.Dost ve düşmanı, yurtsever ve ihanetciyi tanıma zamanıdır.Gersi kendini kandırmadır.Kürd millet bireyin kendini kandırma lüksü yoktur.08 Ağustos 2007