ABDULLAH GÜL’ÜN „KAYSERİLİ“ ATASI ŞÊX ÎBRAHÎM HUSEYÎN SÎWASÎ KÜRD OLMASIN?
Aso Zagrosi · 2 yıl önce
dU · 18.06.2009 · 1 görüntülenme
Nabucco
From Wikipedia, the free encyclopedia
Jump to: navigation, search
For the natural gas pipeline, see Nabucco Pipeline.
Operas by Giuseppe Verdi
Oberto (1839)
Un giorno di regno (1840)
Nabucco (1842)
I Lombardi alla prima crociata (1843)
Ernani (1844)
I due Foscari (1844)
Giovanna d'Arco (1845)
Alzira (1845)
Attila (1846)
Macbeth (1847)
I masnadieri (1847)
Jérusalem (1847)
Il corsaro (1848)
La battaglia di Legnano (1849)
Luisa Miller (1849)
Stiffelio (1850)
Rigoletto (1851)
Il trovatore (1853)
La traviata (1853)
Les vêpres siciliennes (1855)
Simon Boccanegra (1857)
Aroldo (1857)
Un ballo in maschera (1859)
La forza del destino (1862)
Don Carlos (1867)
Aida (1871)
Otello (1887)
Falstaff (1893)
v • d • e
Nabucco (short for Nabucodonosor, English Nebuchadnezzar) is an opera in four acts by Giuseppe Verdi to an Italian libretto by Temistocle Solera, based on the biblical story and the play by Anicet-Bourgeois and Francis Cornu. It is Verdi's third opera and the one which is considered to have permanently established his reputation as a composer.
Nabucco follows the plight of the Jews as they are assaulted and subsequently exiled from their homeland by the Babylonian King Nabucco (in English, Nebuchadnezzar).
Its first performance took place on 9 March 1842 at the Teatro alla Scala, Milan under the original name. The definitive name for the opera and the protagonist were attributed at a performance at the San Giacomo Theatre of Corfu, in September, 1844.[1]
Contents [hide]
1 Performance history
2 Critical reaction
3 Roles
4 Synopsis
4.1 Act 1: Jerusalem
4.2 Act 2: The Unbeliever
4.3 Act 3: The Prophecy
4.4 Act 4: The Shattered Idol
5 Orchestration
6 Selected recordings
7 Notes
8 References
9 External links
[edit] Performance history
A performance of Nabucco in Eberswalde by the Silesian National Opera, August 2004The best-known number from the opera is the "Chorus of the Hebrew Slaves", Va, pensiero, sull'ali dorate / "Fly, thought, on golden wings", a chorus which is regularly given an encore when performed today, but until mid-2008, aside from encores during La fille du regiment, it is the only encore the Metropolitan Opera has ever allowed[citation needed].
The soprano role of Abigaille is unique in that it has been the downfall of a number of singers. Elena Souliotis and Anita Cerquetti sang it before they were ready, and its high tessitura ruined their voices. Maria Callas sang it only three times and only a live performance from 1949 was recorded. Leontyne Price and Joan Sutherland refused to sing it. While no soprano has become known as a "great Abigaille", Ghena Dimitrova (1941 – 2005) was a notable exponent of the role.
Although not as frequently performed as some of Verdi's other operas, Nabucco is still heard around the world today. It has been on the Metropolitan Opera's roster since it was first presented there during the 1960/61 season. It is the only early Verdi opera apart from Ernani and Luisa Miller which has received regular performances at the Met in recent times, having been presented in 2001, 2003, 2004, and 2005.[2] Nabucco is also regularly performed at the Arena di Verona, where it was presented in 2002, 2003, 2005, 2007, and 2008.[3] Amongst the performances preserved on DVD are those at the Arena di Verona (1981 and 2007); La Scala (1987), Opera Australia (1996), Vienna State Opera (2001), Metropolitan Opera (2002), Genoa's Teatro Carlo Felice (2004), Teatro Municipale di Piacenza (2004), and Austria's St. Margarethen Opera Festival (2007).[4] Many other companies have also performed it, including San Francisco Opera in 1982, Sarasota Opera in 1995, London's Royal Opera House in 1996, the New National Theatre Tokyo in 1998, Teatro Colón in 2000, Baltimore Opera in 2006, and the Teatro Regio di Parma in 2008 as part of their on-going "Festival Verdi" [5]
[edit] Critical reaction
Verdi commented that, "this is the opera with which my artistic career really begins. And though I had many difficulties to fight against, it is certain that Nabucco was born under a lucky star".[6] The opera was an instant success, dominating Donizetti's and Giovanni Pacini's operas playing nearby. While the public went mad with enthusiasm, the critics tempered their approval of the opera.
One critic who found Nabucco revolting was Otto Nicolai, the composer to whom the libretto was first offered. A Prussian-bred man, Nicolai felt at odds with emotional Italian opera while he lived near Milan. After refusing to accept the libretto proposal from Merelli, Nicolai began work on another offer called Il Proscritto. Its disastrous premiere in March 1841 forced Nicolai to cancel his contract with Merelli and return to Vienna. From there he learned of the success of Nabucco and was enraged. "Verdi's operas are really horrible," he wrote. "He scores like a fool — technically he is not even professional — and he must have the heart of a donkey and in my view he is a pitiful, despicable composer ... ". Additionally, he described Nabucco as nothing but "rage, invective, bloodshed and murder."[citation needed]
Nicolai's opinions were in the minority, however, and he has today become comparatively obscure. Nabucco secured Verdi's success until his retirement from the theatre, twenty-nine operas (including some revised and updated versions) later.
Music historians have long perpetuated a powerful myth about the famous Va, pensiero chorus sung in the third act by the Hebrew slaves. Scholars have long believed the audience, responding with nationalistic fervor to the slaves' powerful hymn of longing for their homeland, demanded an encore of the piece. As encores were expressly forbidden by the government at the time, such a gesture would have been extremely significant. However, recent scholarship puts this and the corresponding myth of Va, pensiero as the national anthem of the Risorgimento, to rest. Although the audience did indeed demand an encore, it was not for "Va, pensiero" but rather for the hymn "Immenso Jehova," sung by the Hebrew slaves to thank God for saving his people. In light of these new revelations, Verdi's position as the musical figurehead of the Risorgimento has been correspondingly downplayed.[7][8]. At Verdi's funeral, the crowds in the streets spontaneously broke into "Va, pensiero".[9]
[edit] Roles
Role Voice type Premiere Cast,
9 March 1842
(Conductor: - )
Nabucco, King of Babylon baritone Giorgio Ronconi
Abigaille, supposedly his elder daughter soprano Giuseppina Strepponi
Fenena, his daughter mezzo-soprano Giovannina Bellinzaghi
Ismaele, son of the King of Jerusalem tenor Corrado Miraglia
Zaccaria, high priest of the Jews bass Prosper Dérivis
Anna, Zaccaria's sister soprano Teresa Ruggeri
Abdallo, Babylonian soldier tenor Napoleone Marcone
High priest of Baal bass Gaetano Rossi
People, soldiers
[edit] Synopsis
Time: 587 BC
Place: Jerusalem and Babylon
[edit] Act 1: Jerusalem
'Thus saith the Lord, Behold, I shall deliver this city into the hand of the King of Babylon, and he will burn it with fire' (Jeremiah 21:10)
Interior of the Temple of Jerusalem
The Jews are being defeated and Nabucco (Nebuchadnezzar) is poised to enter Jerusalem. The High Priest Zaccaria tells the people not to despair but to trust in God: D'Egitto là su i lidi / "On the shores of Egypt He saved the life of Moses". The presence of a hostage, Fenena, younger daughter of Nabucco, may yet secure peace (Aria: Come notte a sol fulgente / "Like darkness before the sun, like dust before the wind"). Zaccaria entrusts Fenena to Ismaele, nephew of the King of Jerusalem and a former envoy to Babylon. Although Fenena and Ismaele love each other, when they are left alone, Ismaele urges her to escape rather than risk her life. Nabucco's elder daughter, Abigaille, storms into the temple with soldiers in disguise. She, too, loves Ismaele. Discovering the lovers, she threatens Ismaele: if he does not give up Fenena, Abigaille will accuse her of treason. The King himself enters (Viva Nabucco / "Long live Nabucco"). Zaccaria defies him, threatening to kill Fenena with a dagger. Ismaele intervenes to save her. Nabucco responds by ordering the destruction of the temple, and the Jews curse Ismaele as a traitor.
[edit] Act 2: The Unbeliever
'Behold, the whirlwind of the Lord goeth forth, it shall fall upon the head of the wicked' (Jeremiah 30:23)
Scene 1: The Palace in Babylon
Nabucco is away at the wars and has appointed Fenena as regent. Abigaille has discovered a document that proves she is not Nabucco's real daughter, but a slave (Aria: Anch'io dischiuso un giorno / "I too once opened my heart to happiness"). The High Priest of Baal, accompanied by the Magi, comes to tell Abigaille that Fenena has released the Jewish captives. Their response is to launch a coup to put Abigaille on the throne, while spreading a rumour that Nabucco has died in battle, and they leave Abigaille to sing the cabaletta: Salgo già del trono aurato / "I am ready to ascend the bloodstained seat of the golden throne").
Scene 2: A hall in the Palace in Babylon
Accompanied by a cello sextet, Zacharia awaits Fenena (Vieni, o Levita / "Bring the tables of the law"). She converts to the Jewish religion, and Ismaele is reconciled to the Jews. However, it is announced that the King is dead and Abigaille and the High Priest of Baal demand the crown from Fenena. Unexpectedly, Nabucco himself enters, scorning both sides, both Baal and the Hebrew god that he has defeated. He declares himself God. When Zaccaria objects, Nabucco orders the Jews to be put to death. Fenena says that she will share their fate. Repeating that he is now god: Non son piu re, son dio / "I am no King! I am God!"), Nabucco is promptly hit by a thunderbolt and loses his senses. The crown falls and is picked up by Abigaille.
[edit] Act 3: The Prophecy
'Therefore the wild beasts of the desert with the wild beasts of the islands shall dwell there, and the owls shall dwell therein'. (Jeremiah 50:39)
Scene 1: The Hanging Gardens of Babylon
The High Priest of Baal presents Abigaille with the death decree for the Jews and Fenena. Nabucco enters looking like a mad man, claiming his throne. Abigaille persuades him to seal the decree, but he asks that Fenena be saved. He tells Abigaille that she is not his true daughter but a slave. Abigaille mocks him, destroying the document with the evidence of her true origins. Understanding that he is now a prisoner, he pleads for Fenena's life. (Duet: Oh di qual onta aggravasi questo mio crin canuto / "Oh what affront I must suffer in my old age"). Abigaille exults.
Scene 2: Banks of the River Euphrates
The Jews long for their homeland: Va pensiero, sull'ali dorate / "Fly thought on golden wings; Fly and settle on the slopes and hills"). Zaccaria once again exhorts them to have faith: God will destroy Babylon.
[edit] Act 4: The Shattered Idol
'Bel is confounded, Merodach is broken in pieces; her idols are confounded, her images are broken in pieces.' (Jeremiah 50:2)
Scene 1: The Palace in Babylon
Nabucco awakens, his strength and his reason fully regained. He sees Fenena in chains being taken to her death. Asking forgiveness of the God of the Jews, he promises to rebuild the temple in Jerusalem, and follow the true faith (Dio di Giuda / "God of Judah! The altar, your sacred Temple, shall rise again"). Joined by loyal soldiers, he resolves to punish the traitors and rescue Fenena.
Scene 2: The Hanging Gardens of Babylon
As Zaccaria leads Fenena and the Jews towards death (Va! La palma del martino......dischius'è il firmamento / "Go, maid, go and conquer the palm of martyrdom"...."Oh, heaven has opened up! My soul yearns for the Lord") on the sacrificial altar of Baal, Nabucco rushes in, sword in hand. At his word the Idol of Baal shatters into pieces. Nabucco tells the Jews they are free and a new Temple will be raised to their God. Abigaille enters. She has poisoned herself. She expresses her remorse, asks the forgiveness of Fenena and dies. Zaccaria acclaims Nabucco as the servant of God and the King of Kings.
This synopsis by Simon Holledge was first published on Opera japonica http://www.operajaponica.org and appears here by permission.
[edit] Orchestration
Nabucco is scored for two flutes (one doubling as piccolo), two oboes (one doubling as English horn), two clarinets, two bassoons, four horns, two trumpets, three trombones (two tenor, one bass), one cimbasso, timpani, bass drum, cymbals, side drum, triangle, two harps, strings, and an onstage band.
[edit] Selected recordings
Year Cast
(Nabucco, Abigaille, Zaccaria, Ismaele, Fenena) Conductor,
Opera House and Orchestra Label
1965 Tito Gobbi,
Elena Souliotis,
Carlo Cava,
Bruno Prevedi,
Dora Caral Lamberto Gardelli,
Vienna State Opera Orchestra and Chorus Audio CD: Decca
Cat:
2004 Alberto Gazale,
Susan Neves,
Orlin Anastassov,
Yasuharu Nakajiima,
Annamaria Popescu Riccardo Frizza,
Teatro Carlo Felice Orchestra and Chorus DVD: Dynamic, live recording
Cat: 33465
[edit] Notes
1.^ Giuseppe Verdi website, "Life and Operas: Nabucodonosor "
2.^ Metropolitan Opera,Repertory Statistics
3.^ Arena di Verona, Performance Archives
4.^ Royal Opera House DVD Catalog
5.^ Parma's 2008 "Festival Verdi"
6.^ Quoted from "An Autobiographical Sketch" (1879) in Werfel, Franz and Stefan, Paul (trans. Edward Downes), Verdi: The Man in his Letters, p.92
7.^ Parker, Leonora's Last Act, 1997
8.^ Parker, "Verdi and Milan", 2007
9.^ Phillips-Matz, p.765
[edit] References
Budden, Julian. The Operas of Verdi, Vol. 1. London: Cassell Ltd, 1973. pp. 89–-112. ISBN 0304310581
Phillips-Matz, Mary Jane (1993). Verdi: A Biography (1st ed.). Oxford University Press. ISBN 0193132044.
Parker Roger, (ed), "Nabucodonosor": Dramma Lirico in Four Parts by Temistocle Solera (the works of Giuseppe Verdi), Chicago: University of Chicago Press, 1988 ISBN 9780226853109 ISBN 0226853101
Parker, Roger, "Verdi and Milan", lecture including details about Nabucco, given at Gresham College, London 14 May 2007.
Werfel, Franz and Stefan, Paul (trans. Edward Downes), Verdi: The Man in his Letters, New York: Vienna House, 1973, p.122. ISBN 0844300888
[edit] External links
Opera Guide Synopsis - Libretto - Highlights
Libretto to Nabucco (in Italian)
Contextual commentary to libretto (in English)
Recording of the opera in the public-domain
Aria database
Parker, Roger. Nabucco, Editor of the Critical Edition, 1988, "The Center For Italian Studies", University of Chicago website. Retrieved May 22, 2005.
Parker, Roger (1997). Leonora's Last Act: Essays in Verdian Discourse. Princeton University Press. ISBN 0691015570.
Roger Parker, "Verdi and Milan", lecture on Verdi, including details of Nabucco, given at Gresham College, London 14 May 2007 (text, audio, & video files; available for streaming & download)
Retrieved from "http://en.wikipedia.org/wiki/Nabucco"
Categories: Italian-language operas | Operas by Giuseppe Verdi | 1842 operas | Operas | Operas set in the Levant | Operas set in Mesopotamia
Aso Zagrosi · 2 yıl önce
Aso Zagrosi · 3 yıl önce
Brahim Ziravav · 4 yıl önce
Brahim Ziravav · 6 yıl önce
Alan Lezan · 17 yıl önce
Merhaba, anlasilan sen bu , cilgin mi desem, serseri mi desem yoksa deli mi desem Nebukadnazzer denilen megalomani yeni kesfetmise benziyorsun ve onun hakkindaki yazilarida bir zincirde degil, her yaziya bir baslik atip forumu onunla isgal ediyorsun. Nebukadnezar bilindigi gibi Caldear hanedanindan gelen birden fazla Babil Krali'nin adi olup, özellikle tapinaklar, yollar, sulama kanallarinin yanisira esinin (Med oldugu söyleniyor) hatirina Babil'in asma bahcelerini (Dünyanin 7 harikasindan biri) insa ettirdigi söylenen II. Nebuchadnezzar (M.Ö. 630-561) imparatorlugun sinirlarini Suriye'den Misir'a dek genisletmis (M.Ö. 605) Kudüs'ü (Jerusalem) ele gecirerek (M.Ö. 587) Yahudi halkini tutsak etmistir. Yahudiler ve Matrix Filmin de Morpheus'un gemisi neden bu insan ile anilir vallahi anlamis degilim. Ayrica verilen bilgilere göre ondan önce Nebukadnezzar denilen biuri yasamis ve hic birsey yapmadigindan bu da kendisine Nebukadnazzer II deyi vermis. Onu daha iyi tanimak istiyorsan onun kendisi üzerine söylediklerine bir göz at. Herrif kendisini neredeyse Tanri ilan edecek ... Neyse: Epeyce zahmete katlanmissin ama Türkler Iran'in dogal gazini satarak ceplerini sisirmek istiyorlar ama ben bunun öyle kolay olmadigini düsünüyorum. Güne hakkinda da sunu söyliyecegiz; [b]Malini yemeyenin malini yemisler![/b] Eger petrol ve su yataklarinin üstünde oturur onu yemesini bilmezsen, digerleri gelir senin ülkeni isgal eder yerler. Aslinda hersey bu kadar basit. Iyi günler ...
dU · 17 yıl önce
TARIHCE Akadlar ve Sümerler'in toprakları üzerinde kurulmuş Babil, Sümerler'in Uruk kentinde başlangıçta sarayda hizmetçi olan Akad kökenli Sargon'un, M.Ö. 23. yüzyılda sarayda iktidarı ele geçirmesi ile ortaya çıkmıştır. En ünlü kralları Hammurabi'dir. Babil'den bahseden en eski tarihi kanıt, M.Ö. 23. y'a ait, Kral Sargon döneminden kalma bir tablettir. İmparatorluğun kuzey topraklarında yaşayan Akadlar, imparatorluğun son dönemlerine kadar kendi kültürlerini koruyabilmişken, Sami kökenli olmayan Sümerler tarih sahnesinden silinmişlerdir. HAMMURABI DONEMI Hammurabi, Babil küçük bir kent devletiyken tahta çıktı. Elamlıların egemenliğine son verdi ve Babil devletini bir imparatorluğa dönüştürdü. MÖ 1770'lerde egemenliğini Anadolu ve İran içlerine kadar yaydı. Kendi adıyla bilinen bir dizi yasa çıkardı. Bu yasaların kazılı olduğu taş, Babil'in koruyucu tanrısı Marduk'un adına yapılan tapınakta duruyordu. Günümüzde Paris'teki Louvre Müzesi'ndedir. Hammurabi Kanunları'nın temelini, Sümer kent devletlerinin yüzyıllardır uyguladığı yasalar oluşturuyordu. Hammurabi Sümerlerin yasalarını daha sertleştirdi. ÇOKUSU Pers İmparatorluğu'nun kurucusu Büyük Kiros (Kurus), MÖ 539'da Babil ülkesini ele geçirdi. Buna karşın Babil, uzun süre kültürel kimliğini korudu. Büyük İskender, Pers İmparatorluğu'nu ele geçirdiğinde bile Babil hâlâ görkemli bir kentti. Büyük İskender İÖ 323'te bu kentte, Nebuchadnezzar'ın sarayında öldü. İskender'den sonra bölgeye egemen olan Selevkoslar döneminde Babil bir süre daha önemini korudu. Ama Selevkoslar İÖ 311'de Babil kentinin kuzeyinde Seleukeia adında bir başkent kurup Babil'de oturanları buraya yerleştirdiler. Babil de zamanla tarihten silindi. Ama Babil uygarlığının izleri varlığını korudu. Örneğin, çivi yazısı Hıristiyanlık'ın başlangıcına kadar kullanıldı. İNANC Babilliler, eski halkların çoğu gibi birden fazla tanrıya taparlar, tanrıları üzerine kuşaklar boyu anlatılan düşsel öykülere inanırlardı. Bunların çoğu Sümer kaynaklıydı. Evrenin ve insanların yaratılışını konu alan Sümer destanının kahramanı Gılgamış, ölümsüzlük otunu bulmak için yola çıkar ve bu arayış sırasında bin bir güçlükle karşılaşır. Serüven dolu yolculuğunun sonunda bulduğu otu, suların dibinden sinsice gelen bir yılan kayığından çalar. Bu öyküde Nuh Tufanı'nı anımsatan bir sel felaketinden söz edilir. TANRILARI Sümer tanrılarının en büyüğü, Uruk kentinin tanrısı Anu, Babilliler'in en büyük tanrısı ise Babil kentinin tanrısı Marduk idi. Babil efsanelerinde Marduk ejderha Tiamat ile dövüşüp onu yener. Yeri, göğü ve insanoğlunu yarattığına inanılan Marduk'un yeryüzündeki temsilcisi kraldı. Marduk dışında toprak, su, gökyüzü Güneş ve Ay tanrıları gibi tanrılara tapılırdı. Asurlular da büyük ölçüde Sümerler'in ve Babilliler'in dinleriyle tanrılarını paylaşıyorlardı. Ama, en büyük tanrıları adını imparatorluğun başkentine verdikleri Asur'du. Hem Babilliler hem de Asurlar'ın baş tanrıçası ise Eski Yunanlılar'ın aşk tanrıçası Afrodit'e çok benzeyen Iştar'dı. YAZI VE BILIM Sümer yazısı bilinen en eski yazıdır. Sümerler kil tabletleri, üstüne yazı yazdıktan sonra pişirirlerdi. Arkeolojik kazılar sırasında, bazıları 5000 yıllık olan binlerce tablet bulunmuştur. İlk yazı karakterlerini resimler oluşturuyordu. Bu resimler yavaş yavaş, Babilliler'in ve Asurlular'ın kullandıkları çiviyazısına dönüştü. Bu yazı biçiminde, kavramları belirtmek için köşeli simgeler kullanılırdı. Bulunan tabletlerin üzerindeki yazılar din, matematik, yasalar, bilim ve başka konularla ilişkindir. Matemetikte, açılar konusunda bir tam dönüşü 60 birime bölmüşlerdir. Babil kulesi Babil Kulesi (İbranice: מגדל בבל‎ Migdal Bavel), Tevrat'ta, Kur'an'da ve dünyanın birçok bölgesinde yerel efsanelerde bahsi geçen, tanrıya ulaşmak için inşa edilen kule. Yahudi ve Hıristiyan kaynaklarında Tanah ve Eski Ahit hemen hemen aynı olduğu için her iki dinde Babil bahsi aynıdır. Babil kulesinden Tevrat'ın Yaratılış (Tekvin) kısmında bahsedilir. ve bütün dünyanın sözü bir, dili birdi. şarktan göçtükleri zaman sinear diyarında bir ova buldular, orada oturdular. birbirlerine 'gelin kerpiç yapalım, onları iyice pişirelim. onların taş yerine kerpiçleri, harç yerine ziftleri vardı. yeryüzünde dağılmayalım diye kendimize bir şehir, başı göğe erişecek bir kule yapalım' dediler. ve ademoğullarının yapmakta olduğu şehri ve kuleyi görmek için rab* indi. onlar bir kavm, hepsinin tek dili var. gelin inelim birbirlerinin dilini anlamasınlar diye onların dilini karıştıralım. rab onları oradan dağıttı ve şehri bina etmeyi bıraktılar. bundan dolayı onun adına babil dendi (Tevrat, Yartılış(Tekvin); 11:1-9) Efsaneye göre tanrı kendisine ulaşmaya çalışan insanların kendini beğenmişliğine kızar ve o zamana kadar aynı dili konuşmakta olan insanların dillerini karıştırarak birbirlerini anlamalarını engeller. Kulenin yıkılışı Tevrat'ta anlatılmaz ancak Jubilees veya Leptogenesis olarak bilinen Yahudi belgelerinde anlatılır. Dini bir bakış açısıyla bu öykü sıklıkla insanın kusurluluğunu, tanrının kusursuzluğu ile kıyaslamak ve dünyadaki yüzlerce dilin kökenini açıklamak amacıyla kullanılır. İslami kaynaklarda İsmi verilmemekle beraber Kur'an'da Babil Kulesi'ne benzer bir kuleden bahsedilir. Hikaye Tevrat'taki ile benzer olmasına rağmen Babil'de değil, Musa'nın yaşadığı dönemde Mısır'da geçer. Firavun Haman'a, kendisine kilden bir kule inşa etmesini, çıkıp Musa'nın tanrısına bakacağını söyler. [2] Kur'an'da Babil şehrinden Bakara Suresi, 102. ayette bahsedilir. Harut ve Marut isimli iki melek, insanları imtihan etmek için Allah tarafından babil'e gönderilirler. Burada insanlara sihir öğretirler. Melekler sihrin küfür olduğunu söyledikleri halde insanlar sihir öğrenmekte ısrar ederler ve karı-kocayı ayırmaya yarayan sihirler öğrenirler. [3] Babilden Yakut el-Hamavi'nin yazmalarında ve Lisan el-Arab'da bahsedilir. Öyküye göre tüm insanlar rüzgarın önüne katılarak bir yerde toplanırlar. Buraya sonradan Babil denir. Babil'de insanlara Allah tarafından değişik lisanlar tahsis edilir ve yeniden rüzgarla geldikleri yerlere dağıtılırlar. 9. yy İslam tarihçilerinden el-Tabari'nin "Peygamberler ve Krallar Tarihi" adlı eserinde daha detaylı bilgi verilir. Öyküye göre Nimrod Babil'de bir kule inşa ettirir. Allah bu kuleyi yıkar ve o zamana kadar aynı dili konuşan insanların dilini 72'ye ayırır. 13. yy. İslam tarihçilerinden Ebu el-Fida da aynı öyküden bahseder ve İbrahim'in atası Hud'un kendi dilini (İbranice) muhafaza etmesine izin verildiğini ekler. Zira Hud kulenin inşasına katılmamıştır. Dünyanın harikalarından Babil'in Asma Bahçeleri'nin temsili bir resmi Babil'in Asma Bahçeleri [değiştir]Ana madde: Babil'in Asma Bahçeleri Babil'in Asma Bahçeleri, Dünyanın Yedi Harikası'ndan biridir. M.Ö. 7. yüzyılda Babil kralı Nebukadnezar tarafından yaptırılmıştır. Babil'in çorak Mezopotamya çölünün ortasında, ağaçlar, akan sular ve egzotik bitkilerin bulunduğu çok katlı bir bahçedir. Coğrafyacı Strabo'nun 1. yüzyıldaki tanımına göre: "Bahçeler birbiri üzerinde yükselen kübik direklerden oluşuyordu. Bunların içleri çukurdu ve büyük bitkilerin ve ağaçların yetişebilmesi için toprakla doldurulmuştu. Kubbeler, sütunlar ve taraçalar pişmiş tuğla ve asfalttan yapılmıştı. Yüksekteki bahçeleri sulamak için Fırat Nehri'nden zincir pompalarla su yukarılara çıkarılıyordu. Bu şekilde üst seviyelere taşınan su, bahçeleri sulayarak teraslardan aşağıya doğru akıyordu" Söylentiye göre Nebukadnezar bu yapıyı sıla hasreti çeken karısı Semiramis için yaptırmıştır. Semiramis Medes kralının kızıdır. Söylentiye göre Mezopotamyanın düz ve sıcak ortamı onu bunalıma itmiş, kral da karısının hasretini sona erdirmek için yapay dağların olduğu, suların aktığı yemyeşil bir bahçe yaptırmıştır. Bu yüzden bazen Semiramis'in asma bahçeleri olarak da anılır.
BB & K · 17 yıl önce
burda tartisilmasi gereken boru hatti babail krali degil. fesuphanallah maddem tarihe bu kadar merak var boru hattina da yok olayi biraz suslemek icin nebucco dan bahsetmek ise yarar dedik ancak her seyi burarak algilayan bela bu konuda da basimiza musallat oldu. --internet caginda herhangi bir kivir zivir mevzuda malumat (dikkat bilgi demedim, kontrolsuz informasyonu bilgi saymak basla beladir!) bulmak uc dakikayi almaz. burda en fazla luzumsuz malumatfroslugu yapan kim? etrafa bakma... nebucco boru hatti konusunda yaptigin yorum da bastan asagi ozensiz (cahilce diyecegim bir seyler frneliyor) vizyonsuzluk belirtisi. bu iste asil parayi onemi boru hattinin gectigi ulke degil (bu palavrayi turkler ortaya atiyor turkler ve bazi kurdler inaniyor) enerji kaynagi ile enerjiyi kullananlardir. iran ile bati arasin da henuz cozulmemis bir suru problem var. batiya su anda rusya ve iran disinda en fazla gaz enerji hayat nefesi sunacak tek yakin kaynak kurdistan kaynagidir tamam pusu atacaksin-kodlanmissin ve bu huyundan da vazgececege benzemiyorsun bari pusunun eli yuzu birazcik dogru olsun seni kargalarim gagalasin! BB