BAĞIMSIZLIK MÜCADELESİ VE KÜRD TARİHİ VERİLERİ (2)

  Anadolu’da, Mezopotamya’daki Kürdistan topraklarında Türkiye’den başka bir Türk devleti hiçbir zaman olmadı. İstanbul Osmanlı İslam imparatorluğunun “has sancakları” bir milletin “has sancakları” değil, Hilafetin has sancaklarıydı. “Has sancak” içi boş bir söylentiden ibaretti. A Zeri’lerin Türklük söylemi ise 1800 lü yıllardan sonra Halifelerin işini kolaylaştıran konjönktürel bir adlandırmadır; A Zeri’ler doğudan ya da kuzeyden gelecek saldırılara karşı hilafetin gücünü arkalamak için Osmanlıya paralel Türklük telkinini kabullendiler. Diğer taraftan aynı halkın üyeleri olan Doğu ve İç Anadolu’daki Zeri-ki’lerdir, ama onlar Türklüğü kabullenmediler. Sözgelimi günümüzde Tunceli, Erzincan, Sivas ve Kayseri’de birçok Zeri-ki köyü var. Örneğin Koçgiri ayaklanmasının çoğunluğu Zeri-ki Kürd halkıdır. A Zerice’nin yüzde sekseninden fazlasının Kürdçe ve Farsça olduğunu bölgedeki sıradan halk biliyor. Keza Atatürk tarafından özel olarak kelime transferi yapılmasına rağmen Anadolu’da konuşulan Türkçenin Orta Asya dilleriyle takribi yüzde bir veya iki “kelime düzeyinde” bir alakası var. Sözgelimi Anadolu Türkçesini konuşan bir insan günümüzde Kazakistan’a, Türkmenistan’a veya Özbekistan’a gidip, oradaki insanlarla Türkçe konuşamaz. Halbuki yüzde beş bir kelime dağarcığı ile pekala iletişim kurulabilir. Ama beş yüz yıl önce Kürdistandan Çoruma, Konya’ya veya Yozgat’a göçmüş bir Kürdle Diyarbakırlı bir Kürd günümüzde Kürdçe konuşabilirler. Eğer Osmanlı bir Türk devleti olsaydı, günümüzde Türk varsayılan çoğunluğun Osmanlıcayı bilmesi gerekirdi. Dahası bir asırdan daha az bir sürede Osmanlıca tamamen yok olmazdı. Oysa Kürdçe 12-7 bin yıldan bu yana yok olmuyor! Osmanlıca Kürdçe bir şiveydi, Farsça ile “İslami terimlerden dolayı” hayli Arapça kelimeler de vardı. Ama neticede onlar da Kürdceden türemiş dillerdi. Osmanlı Kürdçe şivesine “yazışma ve saray ağzı” deyip, hafife almak doğru değildir. Osmanlı Kürtçe ağzıyla Yunus Emreler doğmuştur. Günümüz devlet anlayışı öncesi(1789 öncesi) Doğal asimilasyon toplumsal bir gelişme ya da gerileme kuralıdır. Osmanlı döneminde ya da ondan öncesinde asimilasyon yoktu. Asya’da asimilasyonu 1930 yılında Atatürk başlattı, bunun için de Fransa'dan dilbilimci getirtti, kaynak: (Tarihçilerin Kutubu Halil İnalcık kitabı sayfa: 38: Atatürk dil ve kültürle bir millet yaratmaya çalışıyordu) İstanbul Osmanlı İslam imparatorluğu atadığı sancak beyleriyle iletişim kurmak için Osmanlıcayı bilmelerini mecbur kılardı. Kürdistan’da veya Arap topraklarında medreseler açmak ise İslam-i imparatorluğunun gelişmesiyle paralel girişimlerdi. Bunları asimilasyon olarak algılamak doğru değildir. Eğer Osmanlı İslam imparatorluğu gerçek bir asimilasyon planı yapıp, uygulasaydı günümüzde Kürdçe diye bir dilin olmaması gerekirdi. Ona da doğal asimilasyon denmezdi. Hele, Selçuklular döneminde asimilasyondan bahsetmek akla ve mantığa aykırı bir söylemdir. Bütün zamanlarda hiçbir toplum kendi kendini asimle etmez. Selçuklular o çağda da Kürdçe konuşuyorlardı günümüzde de Kürdçe konuşuyorlar. Türkiye Kürdçe kelimelere ya Farsça ya da Arapça diyor. Amaç Kürdleri yok etmek olunca dil de yok sayılıyor.  Diğer taraftan 1927 yılında yapılan nüfus sayımında Türkiye’nin nüfusu 11 milyon beş yüz bindi. Bu nüfusun 2 milyonu Rum, 1 milyonu katliamdan kurtulup, sonra da Türküm diyen Ermenilerdi, 4 milyonu Kürt, en az iki milyonu da diğer etnisiteler A cem, Laz, Gürcü, Arap, Çerkez, Boşnak ve Arnavutlardan oluşuyordu. Kalan iki buçuk milyon nüfus da da Osmanlı tebaası iken mevcut duruma uygun olarak kendilerine Türküm diyen insanlardan oluşuyordu. Son tahlilde onlar da ümmet-i Muhammed olan, ama esasen –yine- Ermeni, Rum, A cem, Arnavut, Gürcü, Boşnak, Kürd ve Lazlardan oluşuyordu. Bir kısmı da 1800 lü yıllardan sonra Osmanlı ailesi tarafından Orta Asya’dan getirilip, Toroslara iskan ettirilmiş Türkmenlerdi, nüfus sayımına, Lozan anlaşması öncesine dönelim. Soru: 1923 yılından önce, Türkler bir buçuk milyon nüfusla mı Atlas okyanusundan Van gölüne, Aden Körfezinden Karadeniz’e kadar hükmettiler. Not: 1) Bu nüfus sayısı ve oranları a) Kürd nüfusu Hasan yıldız’ın “Fransız belgeleriyle Sevr, Lozan ve Musul üçgeninde Kürdistan” kitabına dayanılarak. Lozan sürecinde Kürdlerin bölgedeki nüfus oranları dikkate alınarak yazılmış tahmini en az sayıdır. b) diğer sayılar ve tahmini oranlar ise yazılı ve görsel basından alıntı yapılmıştır.2) Bu nüfustan kadınları, çocukları ve yaşlıları düşürmek gerekir. Çünkü özellikle de o çağda kadınların idari işlevlerde rolü yoktu. İstanbul Osmanlı İslam İmparatorluğunun valileri, Sancak beyleri ve Mutasarrıfları ya yerleşik toplumun bireylerinden ya da “Osmanlı tebaasıyım” diyen insanlardan oluşuyordu ama askeri, kadısı, müftüsü, medrese uleması, yine Osmanlılaşmış Ermeniydi, Rum’du, Gürcüydü, Kürdtü, Acemdi vs. Toprakları da yine her toplumun kendisine aitti. Salname(vergi) hak adına dini iradeye verilirdi. Osmanlı saltanat sarayı ise dini bir kurumdu. Hilafet hakkı Araplara aitti ama Yavuz Sultan Selim Araplardan gasp etmişti. Vaka Osmanlı devlet değil ama kutsal bir kurumdu. Çünkü devlet yapılanmaları 1789 Fransız ihtilaliyle ortaya çıktı ve Avrupa’da uygulandı. Birinci dünya savaşından sonra da Asya’ya yayıldı. Türk devletini kuran da birinci dünya savaşının galibi devletlerdi. SSCB de bu anlaşmaya onay verdi. Eğer ki birinci dünya savaşının galip devletleri ve SSCB isteseydi, Lozan anlaşmasına katılmak isteyen ve bunun için Birleşmiş milletlere müracaat eden Kürdleri Lozan sürecine dahil eder, Kürd devletini de kurarlardı. Dolaysıyla Kürd devletinin Kurulmamasının faturasını Kürd halkına çıkarmanın haklı bir gerekçesi yok. Zamanın süper gücü İngiltere Kürdlerle savaşıp, kolonisini kuramadığı için Kürdleri Lozan’da masa başında cezalandırmıştır. Türkiye’nin kuruluş sürecinde İstanbul işgal altındaydı, Atatürk ve başkanlık ettiği heyet İngiltere’nin icazeti, Halifenin oluru ve V. İ. Lenin’in çağrısıyla açıktan açığa İstanbul boğazından gemiye bindirilerek Samsuna gönderildi. Samsun’da V.İ.Lenin’in gönderdiği ve Kürd bir yüzbaşının başkanlık ettiği heyetle Kürt-Türk devletinin kurulması için buluşturuldu…. Böylelikle İngiltere ve Atatürk büyük bir dini örgütlenmenin bütün kurumlarını ve dilini yok ederek, kütüphaneleri yakarak, Avrupa’da gelişen milliyetçilik akımlarından etkilenip, bir aşireti kurtarmak adına ırkçı gerekçelerle Osmanlıyı yok etti. Bu söylem “iyi ki yok olmuş veya yok olmasaydı daha iyi olurdu” anlamında değil; insanlığın geleceği için tarihi doğru yorumlamanın sorumluluğudur. Diğer taraftan 1920 li yıllarda 690 000 olan İstanbul nüfusunun 40% ı gayrimüslümdü, aynı tarihte İstanbul’daki Müslümanlar ise, A cem’di, Lazdı, Gürcüydü, Boşnaktı, Çerkezdii, Arnavuttu ve Kürdtü. Bütün bunları hesaba kattığımızda acaba 1920 li yıllarda Türklerin İstanbul nüfusu ne kadardı % 5 veya 10 muhtemel bir rakamdır. Onlarda yine Osmanlı tebaası olan, yani Kürdlerden, A cem’lerden vs. oluşuyordu. Yeni gelişmelere uygun olarak da kendilerine “Türk” diyorlardı. Türkiye bir taraftan sayısı belirsiz uydurma belgeler düzenliyor veya Kürdlere düzenlettiriyor. Diğer taraftan tarihi belgelerin üzerine –Türk malı- etiketi yapıştırıyor. Örneğin "siyasetname" Selçuklular Türk değil ki “siyasetname” Türk belgesi olsun. Türkiye “Selçuklular ve Osmanlılar döneminde” Kuzey Kürdistan’da Türk kültür göstergelerinden söz etmektedir. Bu doğru değildir.  Bir gurup göçer Türk aile Orta Asya’dan bir dil mi getirdi? Bir din mi getirdi? Yoksa kimsenin bilmediği bir yazı çeşidi mi getirdi?  Kültürün temel kanıtları bunlardır. Diğer taraftan Mimar Sinan Bir Ermeniydi, eserleri de Rum mimari tarzıydı. Artık gerçeklerin dile getirilmesinde yarar vardır. Çünkü dil, kültür ve tarihi çarpıtan göçer bir gurup insan, temel bir dil ve kültür toplumunun on milyonlarca insanını kendi toprakları üzerinde esaret altında tutmaktadır. Bu durum temel bir dili ve kültürü yok etmektedir. Bu çabalarla Türkiye’nin Kürdistan üzerinde hak talep etmesine gerekçe hazırlamak doğru değildir. Fakat istisnasız herkes için zararlıdır. Çünkü Türkiye Kürdistanı işgal ettiği sürece Ortadoğu ve dünya asla huzura kavuşmaz. Yaşanacak olan insanlık tarihi bunu net olarak ispat edecektir. Bu bir kehanet değil. Konuya az veya çok ilgi duyan dünyadaki herhangi bir insan bunu rahatlıkla söyleyebilir. Yeter ki kişi doğru bilgilendirilsin ve doğru soru sorulsun. Bunlar kimseye faydası olmayacak gereksiz çabalar. Günümüzde hangi temel bilgilere dayanarak Selçukluların Türk olduğu söylenebilir. Türkler Selçuk’un anlamını biliyor mu? Bilmediklerine göre Selçuklulara Türk denmesi anlamsızdır. Türkiye -kazılarda çıkarılan bazı paraların üzerindeki yazıların anlamına dayanarak- Selçukluların Türk olduğunu ispat etmeye çalışıyor. Pekiyi Türkiye o yazıların anlamını biliyor mu? Eğer bilseydi bugüne kadar etimoloji bilim dalı gerçek anlamı ile tahlil edilmiş olurdu. Böylelikle etimon denen köklerin Kurmancı olduğunu ispat etmek zorunda kalmazdım. Selçuklu paralarının üzerindeki yazılar Farsçaydı, Etimolojik olarak Farsça da ancak Kürdçe yorumlanabilir. Bin yıl önce Farsçayı Kürdçeden ayırmak zordu. Günümüzde dahi, kimi zaman Farsça konuşan insanları dinlediğimde neredeyse “A Cem’ler Kürdçe konuşuyor” diyeceğim. İlk kez 2006 yılından sonra dinleme fırsatım olduğu halde A Cem’lerin konuşmalarının çoğunu anlıyorum. Bu nedenle Kürdleri Türk varsayımına dayandırarak tarihi belgeler yorumlanırsa Türkiye’nin kanıtlamaya çalıştığı sonuca ulaşılır. Ama bu tarz yorumların doğru olduğu anlamına gelmez. Bir başka örnek: Türkiye pendircian Kürt toplumuna “Bayındır” Türk devleti diyor. Toplumu devlet yapıyor. Bunu yeterli bir -Türk etiketi- ismi olarak görmüyor sonra da Akkoyunlu Türk devleti diyor. Pendır’ı “Bayındır” yapıyor. Bir müddet sonra pendır’ı “Akkoyunlu” yapıyor. Bu oyunlar tarihin konusu değil, tiyatronun konusudur. Bütün insanlık tarihi boyunca Basra körfezinden Kafkaslara kadar hükmetmiş olan Kürt toplumu yok mu oldu ki? Türkler gelip “devlet diye bir icat çıkardılar” ve Selçuklu devletini kurup ta sonra yok oldular. Eski bir Kürd halkı iken tarihi süreç içinde dillerini ve kültürlerini geliştirerek(saymaca dil teorisine uygun olarak) kendine özgü bir ulus haline gelen ve Hint okyanusundan Hazar denizine kadar olan bölgenin sahipleri A cem'ler neredeydi? Türklerden sonra mı türediler ki Türkler gelip bir anda Selçuklu devletini kurup, sonra da yok oldular. Selçuklular ya da Osmanlı İslam İmparatorluğu döneminde “Türk koloniden” bahsetmek abesle iştigaldir. Türkiye A Zeri’ce konuşan Kürd, A Zeri ve A cem'lere göz göre, göre “doğruyu söylemeyip” Türk diyor? Anadolu’daki A cem ve AZeri kökenli toplum Hacı Bektaşı Veli ve Pir Sultan Abdal önderliğinde Sünni Osmanlı aşiretine karşı ayaklandı? İstanbul Sünni İslam imparatorluğu bir gecede binlerce A Cem, A Zeri ve Kürd kökenli askerini katletti. Eğer Türk olsalardı katledilirler miydi? Askerler katledildi pekiyi katledilen askerlerin ailelerine ne oldu? Şimdi de kendisine “Kürdüm” diyen insanlara “uruk” boyu diye sahte yazı yazdırıyorlar. Herhalde Süleyman Demirel’in söylemine uygun olarak yüz yıl sonrasının Türk tarihi için uydurma vitrin malzemesi hazırlıyorlar, 83 yıldan bu yana yok etmeye çalıştıkları Kurmancının ve etimolojinin anlamını öğrenince ileride üzerine –Türk malı- etiketi yapıştırmak için hazırlık yapıyorlar(bu insanların yapacak başka işleri yok mu ki? Oturup saçmalık üretiyorlar) “uruk” kelimesi hangi Türk tarih belgesinde var? Bu “uruklar” günümüzde nerede yaşıyorlar. Neden bugüne kadar Türk üniversiteleri “urukun” anlamını bilmiyorlardı. “Sümer dili” makalemde Uruk’un anlamını ve Uruk Kürt halkının günümüzde orijinal adlarıyla yaşadığını –yer ve isim belirterek- açıklayınca “hazır bulmuşken” bunu Türklere mal edecekler. Bunlar gereksiz çabalardır. Oysa Asya toplumlarının da ürettiği güzel sözcükler var. Esasen onları inceleyip, kültürlerin güzelliklerini ve anlamlarını ortaya çıkartmak doğrudur. Ama Türkiye’nin uydurma tarih tezlerini dayanak gösterip, “bir zamanlar Türklüğün Kürdistan’a egemen olduğunu” söyleyip, Türkiye’nin Kürdistan üzerinde hak talep etmesine gerekçe hazırlamaya çalışmak barışı sağlamaz ama ilelebet savaşı tetikler.***  Türkiye’nin -bazı Kürdleri de aracı ederek- Kürd halkı üzerinde oynadığı oyunların hesabını yapmak imkansızdır. Bu sebeple Kuzey Kürdistan halkı Türkiye’nin ordusu tarafından hazırlanan hayatın her alanındaki büyük oyunlarla mücadele etmek zorundadır. Şu an ise Türkiye açık oynuyor. Milyonu geçen ordu ve ordu destekli istihbaratçılarını ve savaşçılarını Kürdistan’a yerleştirmiş durumdadır. Tüm partileri ve kitle örgütleri ile tek yumruk halinde Kürd halkını yok saymayı sürdürmektedir.  Türkiye Kürdleri bölme işlevini ise 1968 yıldan bu yana besleyip büyüttüğü, alabildiğine ekonomik imkanlara kavuşturduğu, örgütlenmeleri için alabildiğine imkan tanıdığı, dezenformasyonala Kürd toplumunu paranoyaya sevk edecek özellikte yetiştirilmiş, yüksek eğitimli, Kürd halkına yönelik özel basın ve elektronik yayın imkanlarıyla donanımlı, dezenformasyon fikirleri Kürd kamuoyunda rahatlıkla kullanabilen ve esasen Kürd halkını yozlaştıran kurnaz sahte felsefi fikirleri sayesinde Kürd toplumunun içinde kariyer sahibi olmuş özel Kürdlere havale etmiş durumdadır. Onlarda -Kürd halkının bilgisizliğinden de yararlanarak- görevlerini sadakatle yapıyorlar. Dezenformasyon amacı ile Kürd halkının içinde güncelleştirilmeye çalışılan bazı kavram ve tanımları irdeleyelim. “HÜR KÜRDLER”, “DEĞİŞİM”, “DÖNÜŞÜM”, “AZAMİ-ASGARİ PROGRAM”, “KOLLEKTİF DÜŞÜNCE BİRLİĞİMİZ”, “ÖZGÜNLÜĞÜMÜZ”, “KÜRDİSTAN TEK DÜŞÜNCE İLE FORMÜLE EDİLECEK BİR ÜLKE DEĞİLDİR”, “KÜRD HALKI TEK KALEM İLE İFADE EDİLECEK BİR MİLLET DEĞİLDİR”……...gibi.  “KÜRDİSTAN TEK DÜŞÜNCE İLE FORMÜLE EDİLECEK BİR ÜLKE DEĞİLDİR” ne anlam ifade ediyor? Bu söz -Kürd devleti kurulamaz- anlamına mı geliyor? Değilse -birçok Kürd devleti kurulmalıdır- anlamına mı geliyor? Veya -işgalcilerimizle gül gibi geçiniyoruz- anlamına mı geliyor? Başka bir açıdan bakıldığında ise bu sözler efendi-köle ilişkisini çağrıştırıyor. Diğer bir deyimle kraldan fazla kralcı olmaktır. Türkiye’nin mozaik kültür sentezi “teorisi” KÜRDİSTAN TEK DÜŞÜNCE İLE FORMÜLE EDİLECEK BİR ÜLKE DEĞİLDİR şeklinde formüle ediliyor. Bu vesileyle birilerinin kraldan daha kralcı davranıp, dezenformasyon amaçlı -mozaik kültür sentezinden- daha kıvrak fikirler türettikleri anlaşılıyor. Keza, “KÜRD HALKI TEK KALEM İLE İFADE EDİLECEK BİR MİLLET DEĞİLDİR” lafı ne anlam ifade ediyor? Kürdler bir millet değimlidir? Uzun yıllar süren araştırmalar neticesinde “Sümer dili…..” adlı makalemle Kürd halkının dilinin, kültürünün, mitolojisinin 210 sayfalık özetini çıkardım. Bu çalışmalarım hala yayınlanmaya devam ediyor. “KÜRD HALKI TEK KALEM İLE İFADE EDİLECEK BİR MİLLET DEĞİLDİR” diyen insanlar bu makaleyi okumadılar mı? Okudularsa Kürd halkının bir millet olduğunu anlayamamışlar mı? Ya da farklı bir tezleri varsa neden yazıp, yayınlamıyorlar? Aslında bu da bağımsız Kürdistan’ı engelleme gayretleri için üretilen “mozaik kültür” teorisinin bir versiyonundan başka bir şey değildir. “DEĞİŞİM” “DÖNÜŞÜM” “AZAMİ-ASGARİ PROGRAM” KOLLEKTİF DÜŞÜNCE BİRLİĞİMİZ” “ÖZGÜNLÜGÜZ” bu kurnaz felsefi sözlerin bağımsızlık mücadelesi veren Kürd halkına ne faydası var. Bu sözler kaç Kürd insanın günlük gündemini oluşturmaktadır. Bağımsızlığını kazanıp, sorunlarını halletmiş ülke halkının tartışma lüksüne sahip olduğu bu felsefi kavramları Kürd toplumunun gündemine taşıyan insanların bu konularda yayınlanmış bilimsel kitapları veya bilim kurumlarınca kabul görmüş makaleleri var mıdır? Bu kavramlar hakkında bir toplumbilimciden ya da felsefeciden görüş alınıp, açıklanırsa hep birlikte aydınlanırız. Naçizane fikrim ise bunlar Türkiye’nin Kürd halkının gündemini saptırmaya yönelik özel gündem maddeleridir. DİKKETLE İRDELENDİĞİNDE, BUNLARIN GÜNDEMLERİ HEP AYNIDIR, SADECE FARKLI KAVRAMLARLA ESARETİ SAVUNMAKTADIRLAR Bugün bir kavramı tartışsak, yarın başka bir kavramla aynı konuyu tartışma konusu yapacaklardır. Özgürlük mücadelesi sürecinde farklı kavramlı esaret gündemine kapılmak doğru değildir; aksine oyunlara alet olmaktır. Toprakları işgal altında olan bir halkın bireylerine “HÜR KÜRDLER” demek ne anlama geliyor? Anayasa, yasa ve ordu tarafından tüm insani hakları nötr edilmiş toplumun bireyleri nasıl hür olabilir? Dünyada böyle bir fikri savunacak olan bir insan var mıdır? Türkiye’de “HÜR KÜRD VARDIR” diyecek insan, silahlanıp, dağa çıkan beş bin ya da daha fazla Kürd gençlerinin ruh halini hangi psikolojik kategoriye koyacak. Ya da bu peşmergeleri(önder insanları) aptal kategorisine mi, yoksa şeytan kategorisine mi koymak gerekiyor!? Esasen Burada başka bir sorunun sorulması gerekir. Türkleri korumak için Türk ordusu gerekliyse, Kürd halkını korumak için peşmergeler niye olmasın? Yapacak iş bulamayıp da yukarıdaki felsefi sözleri güncelleştirenler “TÜRKLERİ KORUMAK İÇİN TÜRK ORDUSU GEREKLİYSE, KÜRDLERİ KORUMAK İÇİN PEŞMERGELER NİYE OLMASIN” savını bir veya iki sene tartışsınlar. Bir insanı işbirlikçi olarak tanımlamak için illaki kanıt gerekmez. Kişinin en son icraatı pekala bir kanıttır. İyanesi iştir kişinin lafa bakılmaz. Eğer politik geçmişi olan Şerafettin Elçi Kürd halkının özgürlüğü için ölümü göze alarak dağa çıkan Kürd gençlerine –tamda- Birleşmiş Milletler Cenevre konvansiyonu ile sözleşme imzalayıp, uluslar arası alanda Kürd halkının özgürlük savaşçıları olarak kabullenme aşamasına gelmişken, -politik bir dille- terörist diyorsa, orada durup, düşünmek lazım. Daha da önemlisi, tam da birlik ve beraberliğin gündemde olduğu bir dönemde, Şerafettin Elçi Kürd halkını bölmek pahasına “bir gurup adına” bir Kürd partisi kurup “ben bir parti kurdum dileyen Kürdler yanıma gelebilir” diyorsa, kişisel olarak o insana işbirlikçi derim. O kişinin “Şıh” olması hiçbir şey değiştirmez(Kürd halkının haklarını savunan bir Şıh’a saygılı olsam bile). Kaldı ki 4600 Kürd yerleşim birimi haritadan silinmeye başlandığında ve devam eden süreçte Ş. Elçinin sesini dünyaya duyurmayıp -soykırım kabul edilemez- dememesini “açıklanmamış kişisel düşünce bazında” yadırgadım, ama “işbirlikçi” tanımını yapmayı düşünmedim, fakat birlik ve beraberliğin gerektiği bir zamanda -Kürdleri bölme anlamına gelen- parti kurma eylemi hayra yorumlanamaz. En azından benim için kabul edilir bir eylem tarzı değil. İşbirlikçiler haricinde bölünmeyi savunacak bir Kürdün olduğunu da sanmıyorum. Farklı fikirleri olan varsa açıklasın. Dolaysıyla bu tür bir davranışı işbirlikçilik olarak nitelendirdim. Ş. Elçi’nin Şıh bir aileden olduğuna vurgu yapıp, olumlu yönlerini anlatan ve gurubun bazı olumsuz tavırlarını –kendince- eleştiren Abdullah Saydın’ın yazısını da okudum, ama o yazıda Kürdleri bölme girişimine yapılan bir vurguya rastlamadım. Esaret altındaki bir toplumun insanlarının çeşitli söylem ve davranış biçimleri vardır. Bunları ayrı, ayrı anlayıp, anlatmak için kitaplar yetersizdir. Literatürde soykırım, katliam ve işkenceler için nice destanlar yazılmış, nice öyküler anlatılmıştır. Buna rağmen esaretin tam anlamıyla dile getirildiği söylenemez. Esaret altındaki bir toplumun bireyleri hür olmaz; sadece tanımı tam anlamıyla yapılamayacak birçok davranış ve eylem biçimlerini gösterirler, farklı tepkiler verirler. Kimi suskunluğu tercih edip, bekle gör konumda olur, kimi ütopyasında özgürlük teorileri üretir ama dile getirme cesaretini gösteremez, kimi özgürlük için fikir ürettiğini sanır, ama ürettiği fikirlerin işgalcilerin işine yardığının hesabını yapamaz, kimi özgürlüğü işgalcilere sadakatle bağlı olmakla elde edileceği fikrine kapılır. Kimi esaretin kabahatini kendi dilinde ve kültüründe bulur, Kimi esaretin takdiri ilahi olduğuna inanır. Kimi işgalcilerin gücüne tapar, kimi bilerek ve isteyerek işgalcilere hizmet eder, kimi esaretten dolayı kendi toplumunu suçlar. Kimi özgürlük mücadelesi için silahlanıp dağa çıkar, kimisi çirkinliklere karşı özgürlük mücadelesi vermek için kişisel çıkar gütmeden, kelleyi koltuğa alıp, tanrının verdiği akıl ve mantıkla esarete karşı özgürlük mücadelesi yolunda kendince fikir üretmeye çalışırlar….Ve daha nice davranış ve eylem şekilleri var. Ama en kötüsü de işgalcilerin işine yarayacak fikirleri bilerek, isteyerek ve akla hayale gelmedik manevralarla(işgalcilerin dahi aklına gelmeyecek) fikirleri üretenlerdir. Bu tipler efendilerine yaranmak için her türlü yolu meşru sayarlar. Güçlerini efendilerinden aldıkları için manevra alanları geniştir. Efendileri bile onların ürettiği fikirleri hayretle izler ve mutlu olurlar. Efendiler onlara bilge muamelesi yapar. Onlarda kendilerini gerçek bilge kategorisinde görmeye başlarlar. Özellikle de bir ulusun özgürlük mücadelesi sürecinde -özgürlüklerle ilgili konularda- eğer bir kişi, bir insanı hem eleştiriyor hem de savunuyor bir konumda ise, bu insanın yaptığına “nalına da vur, mıhına da vur” özdeyişi uygun düşer. Böylelikle o kişinin ruh halinin sorgulanması gerektiği de açığa çıkar. Politikacının muhatabı politikacıdır, politikacı politika mantığına uygun olan siyasi manevralarla amacına uygun olan sözler söyler, demeçler verir ve o fikirlerine uygun olan örgütlenmeyi yaparlar. Ama fikir üretip, yazı yazan insanların politik manevra yapma lüksleri olmamalıdır. Yaparlarsa işgalcilerin piyonları olduğu anlaşılır. Bazı kavramlara değişik fikirler içinde yer vermek güçtür. Bu güçlüklerin üstesinden gelmek için romanlar yazılır, öyküler anlatılır, filimler çekilir. Tarih hatalardan ders alıp, doğruya yönelmek için yazılır. Kürd halkının bölünmüş gibi görünmesinin nedeni Kürd dili ve kültürünün zenginliğidir. Bu zenginlik Mezopotamya’yı insanlığın potansiyel yerleşilmesi gereken yer konumuna getirmiştir. Kürd halkının çektiği sıkıntıların sebebi şark göçmenleri ile Arap İslam-i fetih ve enfal anlayışıdır. Bir kısım şark Göçer Mezopotamya’ya yerleşip, oranın kültürünü değiştirmeden yaşayacaklarına, oranın kültürünü benleştirip, yok edip, mülkiyetini de ele geçirmeye çalışıyorlar. Bu doğru değil ama yapıyorlar.  Bu nedenlerle Kürd halkı bağımsızlık sürecinde tarihten gelen bir alışkanlığı olan bölünmeyi terk etmelidir. Bağımsızlık kazanıldıktan sonra elbette Kürd yönetimleri toplumunun zengin kültür yapısına uygun olan yönetim şeklini uygulayacak. Nitekim bunun belirtilerini Güney Kürdistan yönetimi göstermekte olup, son üç yılda Araplar tarafından yedi yüz insanı katledilmiş olan Alevi Kürdlerini Kürd askerlerinin koruması altına almışlardır.***Türkiye 1960 lı yıllardan bu yana, bir taraftan batılı ülkelerden teknoloji ve akademik bilgi birikimi transferi yapmak, diğer taraftan dünya kamuoyunu ikna etmek için “kendisi adına” zorunlu olan Kürd parti ve dernekleri  – bazı insanlara Kürdçe de öğreterek- çok özel yetiştirilmiş ajanlar vasıtasıyla kurdurdu. Bu parti ve dernekleri de Kürd halkını dejenere etmekte, provake etmekte ve manipülasyonlarda dilediğince kullandı. Şimdilik manipülasyona açık da olsa Türkiye tarafından gale alınmayan bir Kürd partisi var(Demokratik Toplum Partisi) Bu parti özgürlük mücadelesi için dağa çıkan Kürd öncü insanlara(Peşmergelere) sahip çıkıyor. Bu gelişme isabetli bir tavır ve doğru bir duruştur. DPT nin yapacağı ve yapmakta olduğu çok şey olmakla birlikte, acil olarak yapması gereken iki şey var. 1) yukarıda söz konusu ettiğim, Kürd aşiretleri konusunda “Demokratik Toplum Partisi bütün Kürd aşiretlerini temsil etmektedir. Partimizde her aşiretin temsilcisi(delegeleri) var” diyerek, onlara söz hakkı verip, onların sesini dünya kamuoyuna duyurursa, 2) PKK yı tasfiye edip, dağdaki Peşmergelere öncülük ederse, Kürd halkının birleşme ve partileşme sorununda mesafe kat eder. Kürd halkı da DTP nin peşinden gider. Türkiye günümüze kadar Kürd halkına illegal yollarla saldırıyordu, buna karşı Kürd halkı da yapabildiği kadar illegal yollarla meşru müdafaa yapıyordu. Öyle anlaşılıyor ki Türkiye bundan sonra açıktan açığa Kürd halkına saldıracak. Bu durumda Kürd halkı da özgürlük mücadelesini açıkça yapmalıdır. Öleceksek meşru topraklarımız için ölürüz. Sanırım bu durumda dünya devletleri de DTP’yi muhatap kabul edip, barış yoluyla bağımsız Kürdistan’ı kabul etme sürecine girer. Toplumumuza karşı sorumluluğumuz var. Sahtelerine kanmamalıyız, GÜNDEMİMİZ MEŞRU TOPRAKLARIMIZ ÜZERİNDE BAĞIMSIZLIK MÜCADELESİ VERMEKTİR. 29 Temmuz 2006