ABD, Iraklı Kürtleri yine yarı yolda bırakacak gibi

ABD'nin Türkiye'yle arasının düzelmesi, Kuzey Irak'la ilişkilerinin bozulmasına yol açacak. Kürt yönetiminden henüz açıklama gelmemiş olsa da, yaşananlar Kissinger'ın Barzani'nin babasını yüzüstü bırakmasını andırıyor Mutluluğu tadıp ABD'yle koalisyonun zarar görmeyeceğine inanmaları sonrası Kürtler, bugün Washington'la ilişkilerin her geçen gün kötüleştiğini hissediyor; ABD'nin 'eski ve yeni dostu'nu kendilerine tercih ettiğini düşünmeye başladılar. Gerçekten de Kerkük'teki şartların doğallaşmasının ertelenmesi ve Washington'ın Ankara'ya istihbarat vermesi, ABD'nin Türkiye'yle ilişkilerinin geliştiğine, Kürtlerle de gerilediğine işaret. Bununla birlikte, Kürtler Türk komşularıyla ilişkilerini düzeltmelerini talep eden Amerikan ögütlerine uydu, ilişkilerin Irak'taki Türk çikarlarina saygı gösteren bir çerçevede kalmasında ısrarcı oldu. Ne var ki, Türkler Kürtlerin kendilerine karşi attıkları adımları 'görüntüyü kurtarmak' olarak gördü ve Kuzey Irak'ın bir yandan Türkiye'nin Kürt bölgelerindeki PKK'ya hizmet ettiği, diğer yandan da Kuzey Irak Bölgesel Kürt Yönetimi Başkanı Mesut Barzani'nin, Türkiye'deki Nakşibendi tarikatı çevrelerindeki konumunu güçlendirdiği değerlendirmesini yaptılar. Son dönemlerde Kürtlerle Türkiye arasında yaşanan karşilıklı itip kakmaların, Kürtlerle kendilerini birçok kez aldatmış olan ABD arasındaki ilişkilerin kötüleşmesinde önem taşimasını garipsemiyoruz. Bunların en kötüsü, eski ABD dışişleri bakanı Kissinger'in, Mesut Barzani'nin babasını aldatmasıydı. Henüz Kürtlerden ABD'yle koalisyonlarının güçlü olmadığına dair bir yorum duymadık. Oysa, Ankara'nın Washington'la güçlü ilişkilerinin, ABD-Erbil ilişkilerinin aleyhine olacağının farkındalar. Gerçekten de ABD'nin Kürtlerin sıkıntılarını göz ardı etmesi, Washington'ın Irak savaşinda kuzey cephesi açmasının Türkiye meclisi tarafından önlenmesi sonrası bu ülkede kaybettiği nüfuzu yeniden elde etmesine yardımcı oldu. Türkler bu kararı alır almaz ABD ilişkileri kesme tehdidinde bulunmuş ve bazı yetkililer, 'Türklerin Kürdistan'ın arka bahçeleri olduğu düşüncesini unutmaları gerektiği' yönünde açıklamalar yapmıştı. Kürtler, Amerikalıların ilelebet yanlarında olacağını düşünmüştü.Bugün yaşananlar, 1970'lerde yaşananları andırıyor. ABD, Barzani isyanını ortadan kaldırmak amacıyla Irak'la İran arasında yapılan Cezayir Anlaşması'na onay vermişti. Bugün de aynısı yaşanıyor. Zira Türkiye Başbakanı Erdoğan'ın son ABD ziyareti ve Amerikalıların Irak sınırlarında PKK'ya karşi operasyon başlatılmasını kabul etmesi sonrası, Kürt-Amerikan ilişkileri iyi değil. Mesut Barzani'nin ABD Dışişleri Bakanı Rice'la geçen ayın ortalarında bir araya gelmeyi reddetmesi, Kürtlerle Amerikalılar arasındaki ilişkilerin uçurumun kenarına geldiğine dair açık bir işaretten başka bir şey değil. Rice'in Kerkük'teki şartların doğallaşmasının ertelenmesini talep etmesi ve meselenin, Kürtlerin anayasa maddelerinin uygulanması talebinin aksine bütün tarafların uzlaşması sayesinde çözülecegini düşündüğünü açıklamasıyla ilişkiler daha da kötüleşti. Kürtlerin Türk taleplerine olumlu karşilık vermeme esnekliğine sahip olup olmadığını bilemiyoruz. Gerçekten de, Barzani ve Irak Cumhurbaşkanı Talabani, Türkiye Kürtleri için hiçbir şey yapmamaları nedeniyle şu an Kürt çevrelerde ayıplanıyor. Irak'tan ve Türk-Kürt çekismesinden en azından Kürtlerin aldığı ders, Amerikan rızasının yokluğunda hiçbir şey yapamadıklarına yönelik. Kissinger'in baba Barzani'yi destekçileri karşisında sıkıntıya sokması gibi, ABD Mesut Barzani'yi de Kürt halkı karşisında daha büyük bir sıkıntıya soktu. Radikal(Londra'da Arapça yayımlanan Hayat gazetesi, 30 Ocak 2008)