SEHÎDÊN GUNDÊ CIRNIKÊ BÊ MIRININ

Têbînî: Gelî bira işhtin henê ticara cibîr û ramanê mirovan nacin ji ber kü ew dilê mirovanda şax û per ve didin, di dilê mirovande dibin kül û cihê xwe cêdikin,Hele wexta Tişhtê gelemperî bin an Newtewî bin ji xwe qet gel wan jibîr nakê.Yek ji wanjî şehîdên Doza gelê Kurdistanêne Ka binêrin bêma xortekî kurd cawa hesten xwe anina ziman. Bi rastî jî ev helwest cihê keyf xweşî cihê şanazî û sipasîyêyeSipas ji bo şanoger û helbestvanê kurd Seydaye ArîAzadŞehîdê şeva tarî******Zivistanek sar û sirtBi baran û baki xwirtLi Qamişloka jar û mistCihê civîn û her tiştDinya esra ro bû rastKom civînek, li hev rûniştJi bo xatirê, doza WelatDane hevdû, soz û bextLê ne li bale wan bu, ew feqehê bê rûmetBê wan cahve wî, ci di xwestBi xezebî, kîn ji dilê xwe derxistXeber dida, ew dihatin raste rastLi gel neyar, wî hat û li derî xistMîta bi wara, şer pêxistBimbê xanî hilweşandErdê nema xwîn hilandWan bi heya zaroka jî kuştPîrek jî, li beyî xwe nehiştDûman li ser wan kir mijîNema kesî hevdû dîMemo bakir bi mêranîPêra deng da şivqelîEyi bêbext, ma tû kanîWek diza, ti newa xanîTû şer bike bi mêranîEm Kurdin, şêrin tû di zanêEm natirsin ticarîCibkin şev li me bu TarîGel cek li dest ba, tê dîdiba ezbenîFêde nakê, nema dibê bi ax û xwezîLi Cernikê bûya dengîEv ci bûya li vî GûndîMemo û Necla û şevqalîMuslim û Hesen û hemîKebreş û zarokê wîŞehîd bûna, bi vî rengîBi destê cahşên nukerîSeydayê Arî23.02.2009