Nivîsa yekşemê(4)

   Madame  Mitterand  ligel veftekê    ji bo vekirina   Dibistana  Navnetewî  a Frensî    li  Sulemanî  û Hewlêrê       çû  ji bo Kurdistanê. Ew    ligel Serokê Kurdistanê û   gellek  ji    karbidestên Kurdistanê  civîya..  Di vê  navberê de  Madam Mitterand   li gel endamên  Parlemana Kurdistanê de  civîya  û   di   Parlemanê de   gotarek pêşkêş  kir.(hûn  dikarin   wergêra  gotara  wê di  Newroz.Comê de bixwinin)  Madame  Mitterand   di  gotara  xwe  de   hem  pesna  destkevt, ezmûn û pêşkevtinên    aborî, ramyarî, çivakî    li Kurdistanê  kir,  hem  jî   rixnên  xwe   li  desthilatê  Kurdistan  girt.   Madame  Mitterand      li Parlemanâ  Kurdistanê   wekî “ Dayîka Kurdan”  hemû  gilî  û  xemên   xwe  anîn zimên  û     li  kêleka  we jî    ji  bo  hewlên  wan  ên  erênî  pesna   zarokên  xwe  jî  kir.   Rixnên   wê    li ser   rêvebirina  welêt û peywendî  û   hevkarîya  Kurdên cîhanê  bû. Bi  kurt û  kurmancî    wê rixnên  xwe   li  ser babetên  ku  ji bo    paşeroja  gelê  Kurd   giring in,  rêz kirin..  1)Wê  rixne   li   wan  kesan girt, ku  dixwazin    Kurdistanê   wekî  Dubai  û  Qatarê  bikin..  2)  Wê  rixnên xwe   li   gendelîya  ku  Kurdistanê  heye, girt.  3) Wê  rixnên  xwe   li xemsarîya  Kurdên Başûr  a  beramberî   Kurdên  parçên  din   ên  Kurdistanê  girt..  4) Wê  rixnên   xwe   li  girîngînedana   Hukumeta Herêma  Kurdistanê  bi   revenda  Kurd  girt. 5) Wê  qala    girîngîya   rêkeberîya  sîyasî  kir û  dewra   opozîsyonê  li  pêşveçûyîna  demokrasîyê de  kir.  Wê   di  axivtina  xwe de  dûr û dirêj     qala  birayetîya  Kurdan kir.  Birayetîya  Kurdan   wekî   merca  serekî  a  serkevtina   Kurdan  destnîşan  kir.  Wê  wekî  “Dayîka  Kurdan”  axivt  û  gotara  xwe   bi durişma   “BİJΠ KURDİSTAN” ê  ve     dawî  anî..  Zimanê  wê  gellek nerm bû...   Bi zimanê  gulê ve   rixnên xwe anîn   ziman..  Qet  kes jî  tûre nebû..  Hemû  parlementerên  Kurdistanê   bi yek dengî       ji bo wê  û  gotara wê çepik lê dan..   Wê dema  min  gotara   Madame  Mitterand  xwend    çîroka  Kurd  a  bi  navê  “ Hemû  Biraderek  Birader  Nine”  hate  bîra min..   “ Hemû  Biraderek,  Birader  Nine”   Tê gotin ku  Kurdekî  pirr  dewlemend  hebû,  xwedanê  gellek pez  û dewar  û  zevîyan bû..   Kurdê  me  nexweş dikeve û  dimire.    Mal û mulk  û  dewlemendîya wî    ji bo   Kurê  wî dimîne.. Ango  kurê wî  dibe  berdevkê  malê.  Piştî   mirina  bavê wî   ew û çend  xûşkên wî  û dayîka  wî  bi pêkve  dijîn.   Dayîka  wî  rojek tê, bangî  kurê xwe dike û   amojgarîyên   xwe li dûv hevdu  rêz dike:  ‘Kurê min   tu  niha  li şûna  bavê  digirî.  Divê  tu  heval û dostên  xwe  baş  hilbijêrî,  hevaltî  biraderîya  herkesî  nekî...  Ev  mal û mulkên  bavê  te  ji bo me hîştîye   ji destê  me  neçe!!!!   Pêwîst e   tu dost û dujminên xwe  taqî bikî   û  wan nas  bikî htd....’  Xortê me  rojek  ligel  hinek heval û dostên  xwe  kom dibe û  ji bo taqîkirina wan  çîrokê    tîne zimên..  ‘Brano  li  mala me   neynikek  hesînî  hebû.  Do êvarê  neynik  sax  û selamet bû..  Vê sibê  ez rabûm  çi bibînim.   Ji  neynika  me   parçeyek  piçûk mabû..  Mişkan  neynika  me  hemû  xwaribû.’  Yek  ji hevalên  wî  yekser  bersiva çîroka  wî dide û dibêje:  ‘ Min  di jiyana  xwe de  derewek   evqas  mezin   ne bîhîstîye’  Yekser    hevalên wî  ên din  tên zimên   û destpêdikin  bi vî  şiklê  jêrê  piştgirîya  çîroka  wî  dikin..  “Ji bo çi   derew  be?   Dîyar e  di neynikê de   tiştekî  şîrîn  hebû..  “ Ji bo wê  şîrînayê  mişkan    hemû  neynika  hesinî   xwar.   Xortê  vedigere   ji bo  mala xwe  û  hemû  serpêhatîya  xwe  ji bo  dayîka  xwe  dubare dike..  Dayîka  wî  wisa  bersiva   wî dide:  “  ew   kesê  ku    ji te re  got ‘ev derewek mezin e, ew  dostê  te  ê rasteqîn e...   Ew  kesên din   dostê te  nînîn  û  ji wan dûr bikeve’  Lê   sed  heyf û mixabin    xortê  me  guh nade  dayîka xwe  û   hevaltîya  xwe   ligel wan berdewam dike..  Piştî  demeke  kurt  xortê  me     hemû mal û  mulk û  serwet û dewlemendîya xwe  winda  dike  û  di nav hejartîyê de  dijî..  Xortê me   biryar dide    wan  hevalên   xwe  bibîne,  ku    derewa  wî  pînekiribûn.  Xortê me  dubare  li gel “hevalên xwe “   kom dibe  û  dibêje: “  do êvarê me  nanek  li ser mêzê  ji bo taştîyê hîştîbû..  Îşev  mişkan  nanê  me  xwar...  Vê  sibê   ji bo taştîyê  nanê me   nemabû”..  “Hevalên”  wî destpêdikin  dikenin  û  pêkve  “Me  qet  derewek  evqas  mezin  nebihîstibû!!”     Ji  bo vê yekê  jî  di welatê  Kurdan de    mezinên  me  wê dema  qala   heval û biraderên  rasteqîn  dikin,  vê  çîrokê   jî   tînin  zimên..  Madame    Mitterandê   qala  vê çîrokê nekir,  lê xemên xwe bi şiklekî  vekirî    di hola  Parlemana  Kurdistanê de  anî zimên..  Madame  Mitterand   xûşkek an jî dayîkek  rasteqîn e ...  Fikra  xwe   bi şiklekî  eşkere  anî  zimên..   Bi  rêz û silav