KORKULARIN ESIRI OLMAK

Nusaybin-Cizre ve Kurdistan`in herhangi bir yerinde insanlarimizin Türk panzerlerinin altinda, kutsal dava icin gözünü kirpmadan sehadete ulasmasi ve bu gün Güney Kurdistan`daki gelismeler ile Dogu Kurdistan`da yasanilan cosku karnaval ve Kuzeyin sessizligini karsilastirinca, kendime sormadan edemiyorum!

Ne oldu?

Evet Biz Kuzey Kurdistan`da yasayanlar ne oldu da, dün yüzbinlerce insanlarla serhildanlara kalkip, korkusuzca panzerlerin altinda ölümsüzlesirken, bu gün hayal ettigimiz Kurdistan`in temelleri atilirken tepkisiz, duyarsiz donuk ve mat gözlerle ürkek bir sekilde etrafimizi bakiniyoruz.

Icine kapanip, korkularimizin esiri mi oluyoruz?

Kuzey Kurdistan`da bu halk degilmiydi, destanlar yaratan, Baskent Amed`te yüzbinler serhildanlar yapanlar?

Bir yanlislik var, Kurdistan icin 60 bin sehit verenler, köyleri yakilip yikilanlar, zindana düsenler, sürgüne yollananlarin yani basinda temelleri yükselen Kurdistan`a tepkisiz kalip sevinclerini icine atmalari, yoksa sessiz bir protesto mu?

Bu bir protestodur, anlami büyük olan bir protesto.

Bu yanliz birakilmanin, Kemalizme, ihanete terk edilmenin protestosudur.

Gözünü kirpmadan ölüme gidenler, ogullarini, kizlarini, kardeslerini Kurdistan daglarina dügün halaylarla gönderelenlerin protestosudur.

Bu evi-köyü yakilip Türk metrepollerine sürgüne gönderilip, dilencilestirilenlerin, bedenini satanlarin, sokaklara mahkum edilenlerin protestosudur.

Onlar degilmiydi, Bagimsiz Kurdistan ugruna, ölümlere, iskencelere, yoksulluga, acliga bir gün bile alnini burusturmadan katlanip direnenlerdi!

Peki biz ne yaptik korkularimizin esiri olduk ve onlari yüz üstü biraktik!

Yoksa onlar da istemezler miydi Güneyli Dogulu ve Güney-batili kardesleriyle halaya durmayi!

Bu sessizlik ve protesto Güney Kurdistan`daki gelismelere olan ilgisizlik ve duyarsizlik olmayip tam tersine bize verilen bir mesajdir.

Onlarin bu sessizligi, korkularimizin esiri olup onlari Kemalizm ve ihanetle basbasa biraktigimizin protestosudur....!